Dyskusyjne Kluby Książki na Dolnym Śląsku

Nagroda dla Olgi Tokarczuk

2012-03-02T14:23:00.000+01:00

fot. Borys Nieśpielak /DeFacto

Olga Tokarczuk została laureatką tego-rocznej Uznamskiej Nagrody Literackiej - poinformowali w środę organizatorzy Uznamskich Dni Literatury. Wyróżnienie przyznawane jest za wkład w europejski dialog o historii i czasach współczesnych.

Jak podano w komunikacie, Tokarczuk otrzymała nagrodę za dotychczasowy dorobek literacki, w którym "porusza problemy środkowoeuropejskiego regionu granicznego - Dolnego Śląska". Zajmuje się przeszłością tego regionu, opisuje życie współczesne i buduje mosty na przyszłość - uznali organizatorzy Uznamskich Dni Literackich.

Olga Tokarczuk ubiera odważne, niekiedy radykalne treści, w jasny, spokojny język, pełen poetyckiej mistyki - podkreślili.

Na nagrodę składa się dotacja w wysokości 5 tys. euro i czterotygodniowy pobyt na wyspie Uznam. Wyróżnienie zostanie wręczone na zakończenie Uznamskich Dni Literackich, które potrwają od 28 marca do 1 kwietnia.

Tegoroczny festiwal literatury na wyspie Uznam, który odbywa się po niemieckiej i po polskiej stronie granicy, w Świnoujściu, poświęcono literaturze z Dolnego Śląska, a także m.in. z rumuńskiego Siedmiogrodu, Estonii i Kazachstanu. Wśród gości będą polska pisarka Joanna Bator i reżyser Stanisław Mucha.
(źródło: PAP i www.instytutksiazki.pl)

Miedzianka. Historia znikania

2012-03-02T08:53:00.002+01:00

fot. K. Lasota-Kotowicz

Lutowe spotkanie DKKP „Globtrotter” skupiło tych wszystkich, których zafascynowała historia Miedzianki, małego miasteczka, leżącego blisko Jeleniej Góry. Jej odkrywcą jest Filip Springer, autor książki Miedzianka. Historia znikania. Tą reporterską opowieść czyta się z zapartym tchem, jak książkę sensacyjną, chociaż wiadomo, że zakończenie jest zupełnie pozbawione happy endu.

Autor przez ponad dwa lata szukał odpowiedzi na pytanie, dlaczego miasteczko z siedmiowiekową tradycją zniknęło z powierzchni ziemi. Na odpowiedź złożyły się m.in. problemy z wyczerpanymi złożami miedzi i srebra oraz nieodpowiedzialność ryjących podziemne korytarze Rosjan, poszukujących uranu swojską metodą „na węch”. Te korytarze sprawiły, że nie tylko domy ale także konie, drzewa czereśniowe i inne elementy wsi zaczęły nagle znikać, zapadać się pod ziemię.

fot. K. Lasota-Kotowicz

Jako ostatni został zamknięty browar, miejsce, gdzie w roku 1972 podjął swoją pierwszą pracę świeżo upieczony absolwent technikum browarniczego w Tychach, syn browarnika, Bogdan Spiż. Dziś możemy próbować piwa produkowane wg jego receptury w minibrowarze Spiż w Rynku wrocławskim. W latach siedemdziesiątych to w browarze ojca w Miedziance widział spełnienie swoich marzeń. To tam po raz pierwszy usłyszał starą maksymę browarników: są trzy zasady przygotowywania piwa, pierwsza to porządek, druga to porządek, trzecia to porządek. Innych zasad nie ma.

Rozmowę o książce poprzedziły dwa odcinki filmu o historii Miedzianki, przygotowanego przez Telewizję Odra i zamieszczonego na YouTube:

Ilustracja książkowa

2012-03-01T09:36:00.000+01:00

fot. M. Zarzycka

Wspólne spotkanie Towarzystwa Oświato-wego Ziemi Dzierżoniowskiej i Dyskusyj-nego Klubu Książki, które odbyło się w bibliotece 2 lutego, poświęcone było ilustracji książkowej i jej twórcom. Krystyna Czekaj bardzo ciekawie opowia-dała o polskiej grafice książkowej i polskich ilustratorach, nazywając niektórych z nich architektami książki (B. Butenko, J. Młodożeniec, D. Mróz, J.M. Szancer, M. Hiszpańska). To określenie bardzo spodobało się uczestnikom spotkania, którzy z dużym zainteresowaniem słuchali o historii ilustracji książkowej w naszym kraju od początków książki drukowanej do lat 90-tych.

fot. U. Jaros

Krystyna Czekaj przedstawiła różne kryteria podziału grafiki książkowej oraz sylwetki polskich ilustratorów. Wykład uatrakcyjniła projekcja medialna, w której pojawiła się cała plejada polskich grafików książkowych i ich piękne, niezwykłe ilustracje. Na ekranie pojawiły się m.in. ilustracje Antoniego Uniechowskiego zwanego ilustratorem–instytucją, który ozdobił ok. 180 książek. Był wybitnym rysownikiem, świetnym obserwatorem i satyrykiem. Mai Berezowskiej, która w swej grafice posługiwała się figlarną linią, kreśląc nią gorącokrwiste postacie, pełne życia i wigoru. Daniela Mroza kreślącego piórkiem i tuszem hybrydy zwierzęco-ludzkie i fantastyczne, absurdalne elementy. Marii Hiszpańskiej-Neuman, która ilustrowała utwory nawiązujące swoją tematyką do średniowiecza. Jej grafikę charakteryzują dysproporcje w wielkości postaci, wyolbrzymione części ciała oraz duże kontrasty bieli i czerni. Tak jak Maja Berezowska przeszła przez piekło obozu koncentracyjnego w Ravensbrück. Michała Bylina – batalisty i twórcy malarstwa historycznego. Ilustratora książek W. Gąsiorowskiego. Bohdana Butenko, który ukształtował swój indywidualny styl, polegający na zastosowaniu skrótów myślowych. Zaliczany do tych ilustratorów, których nazywamy architektami książki ponieważ w całości ją opracowuje. Jana Młodożeńca, którego nazwisko kojarzy się z polską szkołą plakatu i grafiką użytkową. Olgi Siemaszko pierwszej damy polskiej ilustracji, laureatki wielu nagród krajowych i zagranicznych, autorki niezapomnianych, baśniowych ilustracji do książek dla dzieci. Jana Marcina Szancera najwybitniejszego polskiego ilustratora. Jego przepiękne ilustracje zachwycają ludzi na całym świecie. Uczestnicy spotkania z nostalgią oglądali ilustracje J.M. Szancera do Akademii Pana Kleksa i baśni Przez różową szybkę. Przytoczeni wyżej graficy to tylko niektórzy z tych, których ilustracje pojawiły się w prezentacji Krystyny Czekaj. Znaczących nazwisk jest o wiele więcej ponieważ w dziedzinie ilustracji książkowej możemy poszczycić się naprawdę dużymi osiągnieciami. Po wykładzie zebrani z zainteresowaniem oglądali wystawę, książek z ilustracjami tych twórców, których sylwetki zostały zaprezentowane podczas wykładu. Z sentymentem oddawali się miłym wspomnieniom, znajdując swoje ukochane książki z dzieciństwa. Na następne spotkanie zapraszamy 1 marca. Temat wykładu – Życie i twórczość Wiesława Myśliwskiego i Haliny Poświatowskiej.

Urszula Jaros

moderator DKK w Dzierżoniowie

Autobiografia Krystyny Mazurówny w DKK w Dzierżoniowie

2012-02-29T08:19:00.000+01:00

fot. J. Karaszewska

W ostatni czwartek lutego na spotkaniu Dyskusyjnego Klubu Książki w Dzierżo-niowie rozmawiano o książce Krystyny Mazurówny Burzliwe życie tancerki.

Jest to autobiografia, w której artystka z dystansem do własnej osoby, czasem dowcipnie, opisuje swoje życie i karierę artystyczną w kraju i za granicą. Mazurówna to osoba, która budzi różne emocje - u jednych pozytywne, u innych negatywne, jednak nie sposób przejść obok niej obojętnie. Ekscentryczna i szokująca, żywa legenda polskiego tańca wciąż zwraca na siebie uwagę.

W młodości nie bała się przełamywać obyczajowego tabu. Była pierwszą polską tancerką, która porzuciła balet by zatańczyć jazz. W siermiężnych latch PRL-u wiodła barwne życie niezależnej kobiety. Córka lwowskiego profesora matematyki Stanisława Mazura, miała bardzo dobre relacje z ojcem. Dom i rodzina dawały jej duże poczucie bezpieczeństwa. Klubowiczki zgodnie stwierdziły, że to właśnie bezpieczne i szczęśliwe dzieciństwo miało duży wpływ na jej osobowość i poczucie własnej wartości. Opinie pań o książce i o autorce są bardzo różne, bo każda z nas jest inna. Jednak w jednym wszystkie były zgodne – Krystyna Mazurówna to tancerka obdarzona dużym talentem, z uporem i ciężką pracą dążąca do celu, odważna i bezkompromisowa. Pomysłowa choreografka, dla której życie jest wspaniałą przygodą.

Następne spotkanie DKK odbędzie się 2 kwietnia, gościem bibioteki będzie Jacek Hugo Bader – reporter i dziennikarz piszący o Rosji, autor książek: Biała gorączka, W rajskiej dolinie wśrod zielska i Dzienniki kołymskie. Zapraszamy.

Urszula Jaros

moderator DKK w Dzierżoniowie

fot. Z. Mirek

Ojczysty - dodaj do ulubionych!

2012-02-24T12:06:00.000+01:00

"Ojczysty - dodaj do ulubionych" to kampania społeczno-edukacyjna Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pod honorowym patronatem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Bronisława Komorowskiego.

Organizatorami są Narodowe Centrum Kultury i Rada Języka Polskiego. Ma ona przypominać o roli i miejscu języka ojczystego w życiu Polaków, ma przyczynić się do podnoszenia świadomości językowej, do ugruntowania poczucia, że polszczyzna jest tworzona przez każdego użytkownika i że to każdy z nas jest za nią odpowiedzialny.

O kobiecie, która sięgnęła nieba...

2012-02-24T08:46:00.001+01:00

Dyskusyjny Klub Książki w Ostroszowicach tętni życiem. Wprawdzie spotykamy się raz w miesiącu, by podyskutować o książkach, to jednak widzimy się często w bibliotece i gawędzimy o tym co ciekawego ostatnio się przeczytało. Wśród wielu książek, o których rozmawiamy są takie, które zostały w naszej pamięci bardzo głęboko. Niemal każde nasze spotkanie rozpoczyna się od wspomnienia niezwykle pięknej Marii Callas, która nas bardzo zaintrygowała po przeczytaniu książki właśnie o niej.

W naszym klubowym rankingu książka o Callas jest najcenniejsza, najpiękniejsza i wzbudzająca emocje. Samo przeczytanie tej książki to było za mało. Wspólnie słuchaliśmy przepięknych arii wielkiej diwy. Dzięki temu odkryliśmy, że stała się dla nas bliższa. Piękno Marii Callas nas bardzo zachwyciło.

Urszula Zając o tej książce napisała:

Czytając książkę Alfonso Signorini o życiu i śpiewie Marii Callas szarpały mną różne uczucia. Raz byłam zła, innym razem pełna współczucia - nigdy obojętna.

Maria Callas...może Maria, a może Callas... nie wiem którą wolę.

Callas sięgała nieba. Była kanarkiem, słowikiem, by w końcu zostać boską! i sprawić, by wszyscy śmiertelnicy choć przez parę chwil mogli znależć się w niebie.

A Maria... była kobietą, prawdziwą. Czasami złośliwą, despotyczną na pewno zakochaną i bardzo samotną. Dla miłości potrafiła poświęcić wszystko... muzykę, siebie.

Książkę polecam serdecznie (w ramach równości płci i parytetów) szczególnie kobietom. One zrozumieją i Marię i Callas, mężczyźni niekoniecznie.

Maria Kirkiewicz

moderator DKK w Ostroszowicach

O książce "Zamek i klucz" w MDKK w Oleśnicy

2012-02-23T09:49:00.001+01:00

fot. Małgorzata Wesołowska

17 lutego 2012 w miłej atmosferze odbyło się kolejne spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki. Tym razem uczestnicy rozmawiali o książce Zamek i klucz Sarah Dessen. Autorka opisuje życie młodej zbuntowanej dziewczyny. Rubby porzucona przez matkę jest zdana tylko na siebie. Dziewczyna stara się usamodzielnić lecz wszystkie próby kończą się niepowodzeniem. W pewnym momencie okazuje się, że jedynym wyjściem z tej trudnej sytuacji może być kontakt ze starszą siostrą Corą. Rubby wprowadza się więc do nowoczesnego i bogatego domu siostry i jej męża, ale jej nieufność i podejrzliwość wobec ludzi utrudnia jej odnalezienie się w nowej sytuacji. Jedyną pokrewną duszą i przyjacielem okazuje się w tych trudnych chwilach Nate, chłopak z sąsiedztwa, czuły i zarazem opiekuńczy towarzysz.

Zamek i klucz to nie jest kolejna "słodka" książka, w której nastolatki spędzają czas na zakupach, imprezach i randkach. Tu każdy znajdzie coś dla siebie; trudne dojrzewanie, rodzinne problemy, przyjaźń i miłość.

Zdania klubowiczów są dość podzielone, jednym książka się podoba, inni oczekiwali od niej czegoś innego. Moim zdaniem warto sięgnąć po tę książkę. Na swój sposób jest pouczająca. Pokazuje, że rodzina i przyjaźń jest bardzo ważna w życiu każdego człowieka, że bez innych człowiek nie jest wstanie osiągnąć tego co może zrobić z ich pomocą. Warto też wspomnieć o okładce książki, która przyciąga uwagę. Na białym tle niebieska dziurka od klucza, z wisiorkiem, kłódką i kluczem. Tytuł jest też dość zagadkowy, ale po przeczytaniu książki każdy zrozumie jego sens. Polecam ;)

Julia Zavinska

klubowiczka MDKK w Oleśnicy

Na kolejne spotkanie zapraszamy 23 marca o godzinie 16.00. Spotkamy się w naszej ulubionej cukierni „Amaretto”. Proszę przeczytać książkę Izabeli Sowy Blagierka.

fot. Małgorzata Wesołowska

Walentynkowo w DKK w Prusicach

2012-02-22T09:47:00.001+01:00

Tematem lutowego spotkania były tradycje związane z Walentynkami i Tłustym czwartkiem. Spotkanie jak tradycja nakazuje odbyło się przy stole zastawionym pączkami i udekorowanym serduszkami.

Urszula Banaszkiewicz

moderator DKK w Prusicach

DKK 2011 - podsumowanie

2012-02-21T09:41:00.000+01:00

Od 2011 roku program działa w zmienionej formule – jako program grantowy dla bibliotek wojewódzkich. Wnioski do programu złożyły wszystkie spośród osiemnastu bibliotek, łączna kwota dofinansowania w 2011 roku wyniosła 1 069 100 zł. Finansowo program wspierają marszałkowie następujących województw: lubuskiego, podkarpackiego, świętokrzyskiego i warmińsko-mazurskiego.

W 2011 roku liczba klubów wzrosła do 968 (to jest o 171 w stosunku do 2010 r.). Kluby skupiają obecnie około 10 000 członków. 665 z nich to kluby dla dorosłych, 303 to kluby dla dzieci i młodzieży. Działa kilka klubów dla niepełnosprawnych (dorosłych i dzieci) – są to głównie kluby dla osób niewidzących bądź niedowidzących.

W ramach programu DKK w 2011 roku odbyło się 914 spotkań autorskich (to jest o 200 więcej niż w 2010 roku). Gościli na nich m.in. Grażyna Bąkiewicz, Marcin Pałasz, Paweł Beręsewicz, Joanna Olech, Marta Fox, Mariusz Szczygieł, Maria Czubaszek, Barbara Kosmowska, Jacek Hugo-Bader, Wanda Chotomska, Michał Ogórek, Jacek Dehnel, Andrzej Stasiuk, Grzegorz Kasdepke, Artur Andrus, Jarosław Kret, Ewa Ostrowska, Kazmirzesz Szymeczko, Michał Rusinek, Mariusz Czubaj, Jasiek Mela, Wojciech Tochman, Małgorzata Gutowska-Adamczyk, Anda Rottenberg, Tadeusz Słobodzianek, Ignacy Karpowicz, Antoni Libera, Izabela Sowa, Małgorzata Kalicińska, Hanna Kowalewska.

W marcu i kwietniu odbyły się dwa ogólnopolskie szkolenia dla moderatorów:

- 1 marca: „Powieść a poznanie – warsztat interpretacyjny”, które poprowadził Marek Kochan

- 11 kwietnia (zorganizowane we współpracy z Instytutem Goethego w Warszawie): „Światy słów – światy obrazów. albo: jak zaciekawić książkami?” Warsztaty poświęcone motywowaniu dzieci do czytania poprowadziła Claudia Rouvel, LesArt Berlin, Centrum Literatury Dziecięcej i Młodzieżowej.

W szkoleniach wzięło udział 72 moderatorów (po dwie osoby z każdego województwa), którzy następnie szkolili swoich kolegów w terenie.

Wykłady i szkolenia dla moderatorów odbywały się także w poszczególnych województwach. Były one poświęcone między innymi następującym zagadnieniom:

„Jak promować się w mediach?” (Białystok)

„Współczesna literatura japońska” (Bydgoszcz)

„Potencjał książki obrazkowej” (Gdańsk)

„Podyskutujmy w Klubie Książki – warsztaty dla bibliotekarzy i moderatorów” (Kielce)

„Niepełnosprawność w Literaturze” (Dąbrowica. Woj. Lubelskie)

„Egzystencja i co dalej? Klika Słów o literaturze francuskiej” (Opole)

„o literaturze kobiecej”, „Bałkańskie brzemienie – o literaturze bałkańskiej” (Poznań)

„Lekko niepoważnie o całkowicie poważnych zagadnieniach językowych” (Rzeszów)

„Książka obrazkowa. Jak to działa?” (Zielona Góra)

„Jak stworzyć bibliotekę na końcu świata: O RPA oczami bibliotekarki” (Łódź)

W związku z obchodami Roku Miłosza Instytut Książki zorganizował dla DKK konkurs „miłoszologiczny”. Nagrodą była wizyta na Festiwalu Miłosza w dniach 13 do 15 maja 2011 dla Klubu, z którego wyłoniono zwycięzcę (był to DKK w Ostrowcu Świętokrzyskim). Instytut Książki pokrył koszty podróży i zakwaterowania w Krakowie wszystkim członkom zwycięskiego DKK.

Czesław Miłosz był zresztą przez cały rok obecny w Dyskusyjnych Klubach Książki – dyskutowano o jego twórczości, czytano ją, odbywały się warsztaty literackie. Były to m.in.

„Cicho-sza – czytamy Miłosza” (w ramach projektu Czego uczy nas Czesław Miłosz, Poznań)

„Gdzie wschodzi słońce i kędy zapada…” – wykład Waldemara Smaszcza (Białystok)

Maraton czytania Miłosza w galerii handlowej (DKK Koszalin)

„Znaczenie twórczości Czesława Miłosza dla Kultury europejskiej i polskiej (Wrocław)

Niemal wszystkie kluby prowadzą własne strony internetowe czy blogi. Strony dedykowane DKK prowadzą także wszystkie biblioteki wojewódzkie – koordynatorzy programu. O spotkaniach klubowych i spotkaniach autorskich donosi lokalna prasa i radio. W numerze Wysokich Obcasów z 17 grudnia 2011 ukazał się artykuł zatytułowany „Potrzeba stolikowa” – opowiadający o dwóch klubach działających w województwie mazowieckim.

Od marca do końca grudnia trwał internetowy konkurs na „Recenzję miesiąca” – najlepsze recenzje wybierane były w dwóch kategoriach: recenzji z książki dla dorosłych i dla dzieci i młodzieży, spośród tekstów nadesłanych przez koordynatorów do Instytutu Książki i opublikowanych na jego stronie internetowej. Zwycięzcy otrzymywali książki ufundowane przez wydawnictwa Świat Książki, Czarne, Karakter, Otwarte, Wydawnictwo Literackie, Czytelnik, Muza, W.A.B., Akapit-Press, Zysk, Prószyński. Zwycięzcy recenzji roku zostali wyłonieni pod koniec stycznia i otrzymali nagrody główne - IPody.

20 bibliotekarzy wyłonionych spośród laureatów konkursu na najlepszą rekomendację książki kryminalnej wzięło udział w I Kryminalnej Konferencji Bibliotekarzy, która odbyła się w ramach Międzynarodowego Festiwalu Kryminału we Wrocławiu w dniach 24-27 listopada. W związku z tym, że konferencja cieszyła się wśród Bibliotekarzy ogromnym powodzeniem, organizatorzy planują przeprowadzenie jej drugiej edycji w 2012.

(źródło: www.instytutksiazki.pl)

O twórczości Zbigniewa Ciesielskiego w DKK "Fiszka"

2012-02-20T10:09:00.000+01:00

Na lutowym spotkaniu (15.02.2012 r.) DKK „Fiszka” w filii 23 MBP rozmawialiśmy o twórczości Zbigniewa Ciesielskiego. Wrocławskiego poety, kompozytora i malarza.

Pan Zbigniew autor książek: Miłość wpisana w ludzkie życie, Cztery pory roku, Hrabia i tajemniczy zamek. Członek Stowarzyszenia Twórców i Animatorów Kultury, Katolickiego Klubu Literackiego Źródło i Koła Literatów Polskich im. Zbigniewa Herberta. Poeta jako nastolatek uczył się gry na gitarze, także pobierał lekcje gry na organach kościelnych u prof. Romualda Sroczyńskiego. Od 1972 r. jest organistą w swojej parafii. Trzecią pasją artysty jest malarstwo. Ulubione tematy to pejzaż, japońskie ogrody, rajskie ptaki, portrety.

Na spotkaniu wysłuchaliśmy kompozycji poety o miłości wpisanej w ludzkie życie. Poeta docieka:

Czym jesteś ma miłości,

że z łotra czynisz baranka.

bogaty czy biedny,

wszyscy równi wobec Ciebie.

Utwory poety są hymnami pochwalnymi Boga. Obraz Boga w człowieku i wszechświecie. Miłość jaką Bóg obdarza człowieka minimalizuje napięcia między zgodą a niezgodą na świat, przywracając życiu wieczność.

Pan Zbigniew pisze muzykę także do utworów takich poetów wrocławskich jak Janusz Telejko, Halina Kuśmierz, Zofia Fajkowska, Eleonora Kiestrzyń. Mieliśmy okazję wysłuchać i tych utworów w pięknej interpretacji aktorek Teatru Wśród Książek Urszuli Dominiak i Barbary Sadowskiej. Na spotkaniu było ok. 30 osób. Uczestniczyliśmy w niezwykłym mirażu barw i stylów.

Oby takie spotkania trwały Cztery pory roku jak w książce Hrabia i tajemniczy zamek:

Graj muzyko! Graj wesoło!

Zróbmy teraz wielkie koło!

Splećmy wszyscy swoje dłonie.

By w tym wspólnym naszym gronie,

Radość zawsze w nas gościła.

By się troski nie imały.

Czy człek duży, czy też mały.

Czy bogaty, czy też biedny.

Wszyscy równi wobec ciebie.

Ma muzyko!

Urszula Bielecka

moderator DKK "Fiszka"
w MBP we Wrocławiu, Filia nr 23

Tłusty czwartek

2012-02-16T12:55:00.001+01:00

Powiedział Bartek, że dziś tłusty czwartek, a Bartkowa uwierzyła, dobrych pączków nasmażyła

Obchodzenie tłustego czwartku w średnio-wieczu opisała w książce dla dzieci Kichuś majstra Lepigliny - Janina Porazińska. (źródło: Wikipedia).

Dzisiaj nie przejmujemy się kaloriami, ponieważ jak głosi przesąd jeżeli w tłusty czwartek nie zjemy ani jednego pączka to nie będzie nam się dobrze wiodło w życiu. Zatem...
SMACZNEGO!

Siła miłości - walentynkowe polecanki książkowe

2012-02-14T10:17:00.000+01:00

Dzisiaj Walentynki. Jedni je obchodzą - inni bojkotują. My proponujemy, abyście zdradzili nam dobre - waszym zdaniem - książki o miłości. Czekamy na Wasze wpisy w komentarzach pod postem.

To może My zaczniemy... Polecamy Wam książkę Gargulec kanadyjskiego pisarza Andrew Davidsona. Powieść Gargulec najlepiej opisuje trailer filmowy do książki, który zamieszczamy poniżej.

Oczytany Poznań

2012-02-10T10:07:00.003+01:00

4 lutego w Poznaniu odbył się flash mob "Oczytany Poznań" zorganizowany z okazji Targów Edukacyjnych oraz Targów Książki dla Dzieci i Młodzieży.

Flash mob (ang. dosł. błyskawiczny tłum) – określenie, którym przyjęło się nazywać sztuczny tłum ludzi gromadzących się niespodziewanie w miejscu publicznym w celu przeprowadzenia krótkotrwałego zdarzenia, zazwyczaj zaskakującego dla przypadkowych świadków.

W akcji uczestniczą nieznani sobie ludzie znający jedynie jej termin i planowane działanie. Zazwyczaj akcje takie organizowane są za pośrednictwem Internetu lub SMSów. (źródło: Wikipedia)

Recenzyjny boom w DKK w Ostroszowicach

2012-02-09T09:02:00.000+01:00

W mojej bibliotece chwycił niesamowicie pomysł z pisaniem recenzji. Teraz to istny wysyp. Muszę się pochwalić, że moje kluby są jedynymi w Gminie Dzierżoniów. Dzięki nim udało mi się zachęcić ludzi do czytania dobrej literatury, a dzieci do pokochania książek. Odkryłam, że dla maluchów książki są niezwykle atrakcyjne. Dzieci mają naturalną potrzebę opowiadania. Ja im daję taką możliwość poprzez pisanie recenzji i wykonanie pracy plastycznej.

Maria Kirkiewicz

moderator DKK w Ostroszowicach

Dobro zawsze zwycięża

Bajka, która została przeczytana przeze mnie nosi tytuł: Wróżki, a napisali ją: Andersen, bracia Grimm, Perrault. W tej bajce były takie postacie jak: trzy wróżki, matka, córka i pasierbica.

A było to tak: matka i jej córka przechwalały się, że są naj..., naj..., naj. A pasierbica musiała wszystko robić: gotować, zamiatać, myć jak Kopciuszek.

Lecz pewnego dnia, gdy szła nad rzekę to miała wrażenie, że ktoś ją obserwuje, ale gdy się rozglądała to nikogo nie widziała. A na gałązce tuż nad nią miały swój dom wróżki. I widziały, że jest bardzo grzeczna i miła. Jedna z nich powiedziała: musimy ją sprawdzić czy faktycznie jest taka dobra. Zamieniła się w starszą panią i powiedziała: dziecko, podaj mi wody. Dziewczynka zgodziła się i poszła nabrać wody do dzbana, a potem podtrzymywała jej jak piła. Nagle staruszka przemieniła się we wróżkę. Powiedziała jej, że jest bardzo dobra i trzeba ją za to wynagrodzić. Myślała, myślała i wymyśliła, że za każdym razem kiedy dziewczynka coś powie to z jej ust będą się sypać róże i diamenty. Kiedy dziewczynka wróciła do domu to wszystko opowiedziała macosze. Na co ta wysłała tam swoją córkę.

Dziewczynka była dla wszystkich niemiła, a kiedy wróżka zamieniła się w młodą, piękną kobietę i poprosiła ją o podanie wody, ta odpowiedziała; sama sobie weź. Nagle młoda dama znowu zamieniła się w piękną wróżkę i powiedziała dziewczynie, że za każdym razem gdy coś powie, to z jej ust będą sypać się węże i ropuchy.

Gdy córka wróciła do domu i wszystko opowiedziała matce, ta wygoniła pasierbicę.

Lecz pewnego dnia dziewczynka ujrzała pięknego księcia. Książę od razu zakochał się w niej i spytał czy wyjdzie za niego. Dziewczyna się zgodziła.

Żaneta Działa (lat 8)

Pomoc potrzebna od zaraz

W czasie ferii przeczytałam lekturę pt. Szewczyk Dratewka. A był to biedny chłopiec, który zajmował się naprawą butów. Nie miał żadnego majątku, ale miał bardzo dobre serce. Chętnie pomagał wszystkim, nawet zwierzętom. I tak przyszedł z pomocą mrówkom w lesie, kaczkom w stawie i pszczołom.

Pewnego dnia Dratewka zobaczył piękną pannę uwięzioną w zamkowej wieży przez złą czarownicę.

Szewczyk postanowił ją uratować. Aby tego dokonać musiał wykonać dwa bardzo trudne zadania, a potem odgadnąć zagadkę czarownicy. Wtedy z pomocą Dratewce pospieszyły mrówki, kaczki i pszczółki. W ten sposób Dratewka uratował pannę z wieży i pojął ją za żonę. I żyli razem długo i szczęśliwie.

Kamila Gajda (lat 7)

Natomiast Martynka Kiełbasa (lat 7) narysowała misia z Baśni o księżniczce zaczarowanej w misia.

Dolnośląski Turniej Młodych Recenzentów 2012

2012-02-08T08:40:00.001+01:00

Kiedy byłem dziełem sztuki - E. E. Schmitt w DKK w Sułowie

2012-02-07T14:04:00.001+01:00

27 stycznia 2012 roku odbyło się w Sułowie spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki „Wejdź z nami do szafy”. Przedmiotem rozmowy była książka Ercia-Emmanuela Schmitta Kiedy byłem dziełem sztuki. Po krótkim przedstawieniu historii, zajęliśmy się tematem, czy będąc w takiej sytuacji jak Adam Firelli, podpisalibyśmy umowę, w której stajemy się czyjąś własnością. Było to pytanie, na które ciężko było nam odpowiedzieć, a które zajęło nam sporo czasu. Część z nas po przeczytaniu książki uważała, że była to głupia i nieprzemyślana decyzja. Z drugiej strony nie jesteśmy w stanie się dokładnie wczuć się w sytuację, myślenie i uczucia jakie nim targały... Książka naprawdę godna polecenia gdyż powinniśmy się cieszyć, że żyjemy, że jesteśmy zdrowi i mamy ludzi, którzy nas kochają, a o tym często zapominamy. Rozmowa była interesująca i bardzo owocna.

Anna Szymanowska-Szymczak

moderator DKK w Sułowie

Na spotkaniu, które odbyło się w ostatnim dniu ferii, zabrakło klubowiczki, która bardzo chciała uczestniczyć w tej rozmowie, niestety choroba pokrzyżowała jej plany. Chcąc nam to wynagrodzić, wyraziła się poprzez recenzję. Oto ona:

Jak zachęcić potencjalnego czytelnika do przeczytania napisanej przez nas powieści?: No cóż… Pewnemu francuskiemu pisarzowi się to udało, przynajmniej w moim przypadku, a mowa oczywiście o współczesnym pisarzu Ericu Emanuelu Schmittcie, który zaczął tak: Wszystkie moje samobójstwa były nieudane… Historia zaczyna się ciekawie – czy jest taka przez wszystkie 263 strony? Zdecydowanie tak!

Główny bohater, Adam Firelli, chce się zabić. Staje nad skalistym, morskim brzegiem Plomba Sol, słynącym z samobójstw. Chłopak ma dość swojego życia – uważa, że nic dobrego nigdy go nie spotkało, że cały czas los rzucał mu kłody pod nogi. Kłody pod nogi? Ano… Adam posiada dwóch starszych braci, bliźniaków. Niby nic w tym złego by nie było, rodzeństwo jak rodzeństwo, ale bycie dla wszystkich otaczających nas ludzi brzydszą stroną rodziny…

Kroki do krawędzi skały… Ostatnie spojrzenie w dół i – pojawia się Zeus Peter Lama. Mężczyzna ubrany w biały garnitur, z wysadzanym kamieniami szlachetnym uśmiechem.

Co dzieje się dalej?

Niespotykane dzieło, zmienne niczym morska tafla, bijąca z oddali po oczach białymi grzywami. Doskonały język, płynne przejścia pomiędzy poszczególnymi wątkami i nagłe zmiany akcji – z pewnością porównując tę historię do morza nie popełniłam błędu – przeczytajcie, a sami się przekonacie.

Same superlatywy, a jakieś wady? Poza idiotyczną, bezwyrazową okładką i gigantycznym niedosytem pozostałym po przeczytaniu stwierdzam, iż nie, nie posiada ona ŻADNYCH wad.

Agata Milian

Książka musi żyć

2012-02-07T08:58:00.001+01:00

To niewiarygodne, że tak mocno stęskniłyśmy się za sobą. Krótkie przerwy świąteczne są potrzebne, ale oczekiwanie na spotkanie z książką jest nie do zniesienia. Toteż, gdy spotkałyśmy się 1 lutego po to, aby porozmawiać o przeczytanych książkach, ważnych sprawach i oczywiście o sukcesach, nie mogłyśmy się sobą nacieszyć.

Atmosfera spotkania była fantastyczna. Czytanie książek to dla nas najwspanialsze zajęcie. Namówiłam koleżanki do napisania recenzji. Okazało się, że wystarczy kilka zdań, by wyrazić to co nam w duszy pozostało po przeczytanej lekturze.

Gdyby nie Dyskusyjne Kluby Książki nie miały byśmy szansy doznać zadowolenia z czytania i dzielenia się wrażeniami. Dzięki temu, że czytamy dajemy książce życie. BO książka musi żyć!

Maria Kirkiewicz

moderator DKK w Ostroszowicach

Klubowicze do klawiatur! Konkurs na recenzję 2012

2012-02-06T11:18:00.000+01:00

Podobnie jak w ubiegłych latach i w tym roku Instytut Książki organizuje konkurs na recenzję. Jak dotychczas będziemy wybierać najlepszą recenzję nadesłaną w danym miesiącu kalendarzowym. A na koniec roku wybierzemy recenzję roku. Informację o recenzji roku ogłosimy w styczniu 2013 roku.

Recenzje oceniane będą w dwóch kategoriach, recenzje czytelników do 15 roku życia i od 16 roku życia wzwyż. Dlatego też prosimy klubowiczów o podanie przedziału wiekowego w opisie przesyłanych recenzji.

Nagrody otrzymuje autor recenzji. Za recenzję miesiąca – zestaw nowości ufundowany przez jedno z wydawnictw, które wspierają nasz konkurs. Nagroda za recenzję roku jest niespodzianką.

Regulamin konkursu:

1. Konkurs trwa od 1 stycznia do 31 grudnia 2012 roku.

2. Recenzje, opatrzone imieniem i nazwiskiem, nazwą DKK oraz informacją o kategorii wiekowej recenzenta, należy przesyłać drogą elektroniczną do właściwego koordynatora wojewódzkiego, który następnie przesyła je do Instytutu Książki.

3. Recenzje oceniane są w dwóch kategoriach wiekowych: a) do 15 roku życia i b) od 16 roku życia wzwyż.

4. Laureatów – zarówno w przypadku recenzji miesiąca jak i recenzji roku – wyłania jury złożone z pracowników Instytutu Książki

5. Laureatów konkursu z danego miesiąca Instytut Książki ogłasza na stronie DKK w ciągu pierwszego tygodnia kolejnego miesiąca, laureatów nagrody rocznej Instytut Książki ogłosi do dnia 31 stycznia 2013.

6. Nagrody Instytut Książki wysyła pocztą na adres klubu.

Szkocki wieczór w DKK w Trzebnicy

2012-02-06T08:06:00.003+01:00

fot. Joanna Marynowska-Partyka

18 stycznia w DKK były zamki, kilty, whisky, potwór z Loch Ness, Walter Scott, Sean Connery czyli to, co nas urzeka w Szkocji.

W wirtualną podróż po Szkocji „zabrał” nas zaprzyjaźniony z DKK p. Zbigniew Hyski (nauczyciel informatyki, miłośnik Szkocji i jak się okazało niezwykły gawędziarz).

Prezentacja przez niego przygotowana była wyjątkowo interesująca, a komentarze do zdjęć były nacechowanie emocjonalnym stosunkiem do prezentowanych miejsc, wypowiedzi skrzyły się dowcipem (np. o charakterze Szkotów). Całe wystąpienie klubowiczki spontanicznie nagrodziły brawami.

Odkryłyśmy wiele urokliwych miejsc w Szkocji i piękno hymnu szkockiego, poznałyśmy tajemnice kiltu i najsłynniejszego poetę szkockiego Roberta Burnsa.

Na koniec obejrzałyśmy film z festiwalu folkloru szkockiego: byłyśmy oczarowane muzyką szkocką, odkryłyśmy jej urok i „inność”.

Wieczór był uroczy i wiemy już… co nas urzeka w Szkocji.

Danuta Jędruszek

moderator DKK w Trzebnicy

fot. Joanna Marynowska-Partyka

Cała Polska Czyta Dzieciom - nowy spot telewizyjny

2012-02-03T08:51:00.001+01:00

Czytaj dziecku od urodzenia! :) Spot można zobaczyć na antenie: TVP1, TVP2, TVP INFO i TVP KULTURA.

Zmarła Wisława Szymborska

2012-02-02T08:27:00.000+01:00

fot. Mariusz Kubik (2009)

Wczoraj po długiej chorobie zmarła polska noblistka
Wisława Szymborska (1923-2012).

Nagrobek

Tu leży staroświecka jak przecinek

autorka paru wierszy. Weczny odpoczynek

raczyła dać jej ziemia, pomimo że trup

nie należał do żadnej z literackich grup.

Ale też nic lepszego nie ma na mogile

oprócz tej rymowanki, łopianu i sowy.

Przechodniu, wyjmij z teczki mózg elektronowy

i nad losem Szymborskiej podumaj przez chwilę.

(Wisława Szymborska, Koniec i początek, 1996)

Poniżej wiersz Wisławy Szymborskiej Atlantyda w interpretacji Grzegorza Turnaua oraz wiersz Bal czytany przez samą autorkę.

Psi żywot

2012-02-01T13:10:00.000+01:00

Rano przed biblioteką na dziecinnym kocyku leżał pies. Temperatura minus 16 stopni, niemiłosiernie zimno. Jak ten biedny piesek przenocował pod biblioteką w tak skrajnych warunkach? Ostrożnie wzięłam malucha na ręce i przyniosłam do wnętrza. Był przestraszony, ale mi zaufał. Stał i nie ruszał się jakby bał się, że mogę go nie przyjąć. Oswajał się z błogim ciepełkiem. Powoli, ostrożnie polizał moją rękę i zasnął. Jest południe, a on dalej śpi. Jedna z czytelniczek dzisiaj go zaadoptuje. Pokochała biednego, wychudzonego, samotnego pieska. Skąd ten bystrzak wiedział, że biblioteka to jest właściwe miejsce na znalezienie rodziny? Miał dobrego nosa.

Maria Kirkiewicz

moderator DKK w Ostroszowicach

Gość z Korei Południowej w DKK w Dzierżoniowie

2012-02-01T09:43:00.000+01:00

fot. J. Karaszewska

Styczniowe spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki w Dzierżoniowie było wyjątkowe za sprawą gościa Eun Sim (Joanny) Choe-Gbur pochodzącej z Korei Południowej.

W 2011 w Wypożyczalni dla Dorosłych został otwarty Dział Literatury w Języku Koreańskim.

W uroczystości otwarcia działu wzięli udział przedstawiciele koreańskich zakładów pracy działających na terenie Dzierżoniowskiej Strefy Ekonomicznej. Wśród nich była Eun Sim (Joanna) Choe–Gbur, która po polsku pięknie opowiadała o swoim kraju. Tak zrodził się pomysł zaproszenia jej na jedno ze spotkań DKK. W czwartkowe popołudnie Joanna zabrała klubowiczki w podróż do egzotycznego dla nas kraju, opowiadała o jego liczącej trzy tysiące lat historii i kulturze. Odpowiadając na pytania o rolę kobiety w koreańskiej rodzinie, wychowanie dzieci, opiekę nad osobami starszymi, kultywowanie tradycji itp. mówiła o tym, że w tradycyjnej rodzinie koreańskiej na utrzymanie rodziny pracuje ojciec, a matka dba o dom i zajmuje się wychowaniem dzieci. Staranne wykształcenie dzieci jest priorytetem dla koreańskich kobiet. Osobami starszymi opiekują się ich dzieci. Najczęściej to najstarszy syn opiekuje się rodzicami. Koreańczycy kultywują tradycje ludowe. W każdym domu jest strój ludowy, bardzo kolorowy i strojny, przeznaczony na wielkie okazje. Podstawą wyżywienia są ryby, warzywa i ryż. W Korei nie ma chleba i nikt nie zna, tak popularnej u nas, kanapki z wędliną. Joanna, która już od kilkunastu lat przebywa w Polsce nauczyła się jeść polskie potrawy. Jedne smakują jej mniej inne bardziej, ale nie zrezygnowała ze swojej tradycyjnej kuchni, w której ważne miejsce zajmuje kimchi (popularne danie składające się z kiszonych warzyw - głównie kapusty chińskiej, posolonych i przyprawionych chili, imbirem i czosnkiem). W Korei każda rodzina ma swój własny przepis na kimchi. Koreańczycy bardzo lubią śpiewać. Joanna zachwyciła wszystkich śpiewając po koreańsku polską piosenkę Szła dzieweczka do laseczka oraz ludową piosenkę koreańską, której nauczyła się od swojej babci.

Podczas spotkania rozmawiano również o książkach, bibliotekach i literaturze koreańskiej. Punktem wyjścia była książka koreańskiej autorki Shin Kyung–Sook Zaopiekuj się moja mamą. Niezwykła historia koreańskiej rodziny, którą dotknęło nieszczęście - zaginęła matka. Po przeczytaniu tej powieści na pewno będziemy bogatsi duchowo - tak napisała w dedykacji zamieszczonej w książce Joanna Choe - Gbur.

Następne spotkanie DKK odbędzie się 23 lutego i będzie poświęcone książce K. Mazurównej Burzliwe życie tancerki. Serdecznie zapraszamy.

Urszula Jaros

moderator DKK w Dzierżoniowie

Zapraszamy również do obejrzenia reportażu z tego spotkania, który wyemitowała Telewizja Sudecka. Reportaż KOREA BLIŻEJ NAS można zobaczyć TUTAJ.

fot. J. Karaszewska

Pierwsze spotkanie DKK w Bielawie w 2012 roku

2012-01-31T09:00:00.001+01:00

26 stycznia odbyło się pierwsze w 2012 roku spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki. Tym razem rozmawiałyśmy o rodzimej literaturze kobiecej. Tematem spotkania była książka Małgorzaty Gutowskiej-Adamczyk Mariola, moje krople….

Małgorzata Gutowska-Adamczyk należy do grona lubianych i poczytnych współczesnych pisarek. Jest autorką bestsellerowej Cukierni pod Amorem. Również Mariola, moje krople… została ciepło przyjęta przez czytelników. Akcja tej zabawnej powieści rozgrywa się w listopadzie 1981 roku, wśród pracowników pewnego teatru mieszczącego się w pewnym prowincjonalnym miasteczku na Dolnym Śląsku. W tym barwnym towarzystwie jest m.in.: znerwicowany dyrektor teatru, jego sekretarka – tytułowa Mariola, grupa opozycjonistów i niegrzeszący inteligencją - towarzysz sekretarz. Postacie są mocno przerysowane, jednak bohaterom nie można odmówić uroku. Klubowicze pozytywnie ocenili powieść, która bawi i przywołuje wiele wspomnień. Długo rozprawiałyśmy o talonach, kartkach, przydziałach i kolejkach.

Mariola, moje krople… to lekka, przekorna powieść dobra na chandrę i na długie zimowe wieczory. Poczucie humoru Małgorzaty Gutowskiej-Adamczyk z pewnością przypadnie do gustu miłośnikom twórczości np. Joanny Chmielewskiej.

fot. Urszula Ubych (na zdjęciu od lewej: Elżbieta Błachut, Izabela Fiedler, Maria Siewruk,
Anna Kot, Urszula Ubych, Barbara Popiuk, Anna Mroczek, Małgorzata Greiner)

Już za miesiąc, 23 lutego, kolejne spotkanie DKK - tym razem młodzi gniewni polskiej prozy współczesnej. Rozmawiać będziemy o twórczości Michała Witkowskiego oraz o najnowszej książce Huberta Klimko-Dobrzanieckiego Bornholm, Bornholm.

Zapraszamy!!!

Izabela Fiedler

moderator DKK w Bielawie

Fantastyczne latające książki

2012-01-30T14:03:00.001+01:00

The Fantastic Flying Books of Mr. Morris Lessmore to film nominowany do Oskara w kategorii "Najlepszy krótkometrażowy film animowany". Niesamowity, piękny i wzruszający. Pozycja obowiązkowa dla wszystkich miłośników książek.

UWAGA KSIĄŻKI!

2012-01-27T10:06:00.000+01:00

"Uwaga książki - najgorsze są dobre" to kontrowersyjna, edukacyjna prezentacja Karola Pęcherza i Antka Wajdy z Wrocławia o nieświadomości społecznej i zagrożeniach związanych z powszechnym przyzwoleniem na czytanie książek.

Gaumardżos! - podróż do Gruzji

2012-01-26T13:35:00.000+01:00

fot. Krystyna Lasota-Kotowicz

Na styczniowym spotkaniu DKKP „Globtrotter” wrocławska podróżniczka Agnieszka Drobna zabrała nas w podróż po Gruzji. Jej barwne opowieści skupiły naszą uwagę na wspaniałej kulturze i bogatej historii tego kraju. Zaciekawieni braliśmy do ręki długopis z portretem Stalina, który urodził się w Gori, a którego kult nadal jest tam żywy. Znana podróżniczka zaskoczyła nas informacją, że wyraz wino, pochodzący z łaciny (vinum), zaczerpnięty został z gruzińskiego ღვინო ġvino. To tam bowiem powstały pierwsze w świecie winnice.

Wino w Gruzji jest głównym trunkiem przy wznoszeniu toastów, a najdłuższe z nich mogą trwać nawet kilka godzin. Wśród tradycyjnych obyczajów króluje supra – uczta jako sposób życia, radosna anarchia, zawsze prowadzona przez tamadę, swoistego przewodnika, autora toastów, długich, kwiecistych i wznoszonych specjalnymi rogami. Trudno taki róg postawić na stole, więc toast trzeba spełnić do dna. Przypomina on w ten sposób nasze staropolskie kulawki.

Przy czerwonym Kindzmarauli i białym Tsinandali omawialiśmy również książkę Anny i Marcina Mellerów Gaumardżos! (z akcentem na ostatnią sylabę). Według Mellerów dla Gruzinów bardzo charakterystyczny jest ich nienachalny stosunek do punktualności (...), zrelaksowane podejście do planowania, postanowień i w ogóle jakijekolwiek organizacji – to ten osławiony Georgia Maybe Time.

Kolejną częścią spotkania był pokaz krótkich filmów poświęconych wspaniałej gruzińskiej kuchni (na okładce książki widzimy Mellerów wcinających tradycyjne pierożki czinkali) oraz gruzińskim tańcom kartuli i acharuli, w których kobiety skromnie spuszczają oczy w dół a mężczyźni nie mogą ich pod żadnym pozorem dotknąć. Ostatnim elementem naszego spotkania stała się piosenka Filipinek z roku 1964 Batumi, nostalgiczna i melodyjna, opowiadająca o mieście-ogrodzie botanicznym z jego pałacami i willami otaczanymi przez piękne plaże.

Krystyna Lasota-Kotowicz

moderator DKKP "Globtrotter"
w Dolnośląskiej Bibliotece Publicznej we Wrocławiu

Autorką zdjęć z Gruzji jest Agnieszka Drobna:

Zdjęcia ze spotkania dostępne po kliknięciu na link poniżej:

fot. Krystyna Lasota-Kotowicz

"Pióropusz" Mariana Pilota - prawdziwa opowieść o ludziach, którzy budowali Polskę

2012-01-25T09:04:00.000+01:00

Mam szczęście do książek. Ostatnio przeczytałam książkę, która zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Napisał ją Marian Pilot nazwał Pióropusz i dostał Literacką Nagrodę Nike.

Przyznaję, że czytanie wymagało ode mnie dużo wysiłku, ponieważ słowotwórcza maestria, wartka akcja, żwawe opisy akcji, które zastosował autor zmuszały mnie do myślenia, a nawet zadumy nad losem głównego bohatera.

Najważniejsze jest to, że owa lektura obudziła moje demony z dzieciństwa. Wprawdzie urodziłam się później, niż jest to opisane w książce, ale okres komuny trwał i trwał jeszcze przez moją młodość. Ludzie opisani przez autora jeszcze żyli i opowiadali, wypisz – wymaluj to samo co napisał Marian Pilot. Pierwszy raz w życiu zdarzyło mi się, że czytając książkę mogłam powspominać kochanych sąsiadów z mojej ulicy Miodowej w Dzierżoniowie. Świętej pamięci rzezimieszków, drobnych złodziejaszków i kieszonkowców. W naszym mieszkaniu również milicja dokonywała rewizji, szukając dolarów, które niby mama otrzymała z Ameryki. Ta trauma jest we mnie, rozumiem zatem, opisane przez M. Pilota naloty na mieszkanie bohatera.

Wszystkie perypetie złodziejskiej rodziny oddają ducha innych czasów. Po wojnie w Polsce było biednie, ale ludzie byli razem. Czytając tę książkę uwielbiałam język bohaterów. Taki swoisty kogel-mogel językowy, który również panował w mojej rodzinie stanowił dla mnie prawdziwą ucztę.

Bardzo podobał mi się wątek przyjaźni bohatera z Haniem Krajonkiem. Uważam, że opis tragicznej śmierci Hania i opłakiwanie zmarłego przez żałobników przez długi okres czasu oraz zapijanie bimbrem tej śmierci w pełni oddaje ducha marnego, biednego człowieka, który dopiero w obliczu tragedii docenia tego kogo stracił i nie może go odżałować.

Wiele wątków w tej świetnej książce mnie poruszyło, ale też wiele rozśmieszyło do łez. A zagadka tytułowego Pióropusza jest bardzo prosta i optymistyczna. Książkę należy przeczytać do końca i wszystko będzie jasne.

Uważam, że książka Mariana Pilota jest dla mnie jedną z ważniejszych, które ostatnio przeczytałam. Jest to prawdziwa opowieść o ludziach, którzy budowali Polskę. A że robili to nie wiedząc o tym to już inna kwestia.

Maria Kirkiewicz

moderator DKK w Ostroszowicach

DKK Prusice - dwa zimowe spotkania

2012-01-23T09:36:00.001+01:00

Przedświąteczne spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki zostało poświęcone obrzędom, tradycjom i poezji związanej z Bożym Narodzeniem w Polsce. Każdy z uczestników omówił obrzędy jednego z regionów Polski. Na zakończenie spotkania odśpiewaliśmy kolędę.

Spotkanie styczniowe DKK rozpoczęliśmy od przeczytania wstępu ciekawej pozycji książkowej Bóg, kasa i Rock'n'Roll Szymona Hołowni i Marcina Prokopa, która zawiera opinie, przemyślenia i dyskusje. Następnie nasz stały klubowicz pan Piotr odczytał nam swoje limeryki, które tworzy na różne okazje rodzinne.

Urszula Banaszkiewicz

moderator DKK "Zaleszczotek Książkowy" w Prusicach

"Tam gdzie ty" Jodi Picoult

2012-01-19T10:37:00.000+01:00

Zoe Baxter przez dziesięć lat starała się o dziecko i po wielu zawirowaniach wygląda na to, że jej marzenie w końcu się spełni – jest w siódmym miesiącu ciąży. Ale nieszczęśliwy splot okoliczności prowadzi do koszmaru: traci dziecko, które zdążyła już pokochać, i rozpada się jej małżeństwo z Maxem.

Zoe poświęca się pracy: jest muzykoterapeutą i pomaga pacjentom na oddziale oparzeń w szpitalu, a także chorym na Alzheimera i umierającym w hospicjum. Gdy Vanessa, szkolny pedagog, prosi ją o pomoc zbuntowanej nastolatce, ich znajomość przeradza się w przyjaźń, a następnie – ku zdumieniu Zoe – w miłość. I gdy Zoe zaczyna myśleć o ponownym założeniu rodziny, przypomina sobie o zarodkach zamrożonych w klinice in vitro.

Tymczasem Max szuka pociechy w kieliszku – by wreszcie znaleźć ją w kościele ewangelickim, którego charyzmatyczny pastor, Clive Lincoln, jest zagorzałym wrogiem homoseksualistów, stanowiących „zagrożenie” dla amerykańskich wartości rodzinnych. Jego misja zyskuje dla Maxa wymiar osobisty, kiedy Zoe i jej partnerka proszą go o zgodę na wychowanie jego nienarodzonego dziecka.

Fragment książki czyta Sonia Bohosiewicz:

Powieści Picoult nie zbierają kurzu na nocnym stoliku, czytelnik pochłania je w mgnieniu oka i chce jeszcze. Picoult odważnie podejmuje trudny temat, dając czytelnikowi wiarę w wyższą instancję – nie prawo, Boga czy współczesną medycynę, a zwykłą, ludzką dobroć. „LA Times”

Picoult stworzyła kolejny majstersztyk. Wnikliwie analizuje współczesną medycynę reprodukcyjną, pojęcie rodziny oraz najlepsze warunki dla wychowania dziecka. „PEOPLE”

Picoult nie stroni od trudnych tematów, tym razem biorąc na warsztat prawa homoseksualistów, medycynę reprodukcyjną i zasady chrześcijańskie. Każe nam rozważyć obie strony medalu, nie szczędząc przy tym efektów specjalnych w postaci zajmującej fabuły i wartkiej akcji. Tłumy fanów będą zachwycone, a kluby czytelnicze znajdą temat do rozmowy na długi czas. „Library Journal”

Jodi Picoult (ur. 1966) studiowała nauki humanistyczne na Uniwersytecie Princeton i pedagogikę na Uniwersytecie Harvarda. W 2003 roku otrzymała nagrodę New England Book za całokształt twórczości. Jest autorką osiemnastu powieści, m.in.: „Bez mojej zgody”, „Przemiana”, „Krucha jak lód”, „W naszym domu”, „Linia życia”. Łączny nakład jej książek przekroczył już 15 milionów egzemplarzy. Powieści Jodi Picoult przetłumaczono dotychczas na 34 języki. Strona internetowa autorki: www.jodipicoult.com

DO KSIĄŻKI DOŁĄCZONO PREZENT W POSTACI PŁYTY – każda z piosenek odpowiada jednemu rozdziałowi powieści, ale jak sugeruje autorka, można dowolnie łączyć lekturę z muzyką.

Tam gdzie ty porusza kwestię homoseksualizmu we współczesnym świecie oraz tego, jak medycyna reprodukcyjna wyprzedziła system prawny. Jest to także opowieść o trudnych, często bardzo bolesnych wyborach oraz o tym, że każdy ma prawo do szczęścia.

Książka Tam gdzie ty może być doskonałym punktem wyjścia do dyskusji i próby odpowiedzi na pytania, takie jak:

Czy zarodki to ludzie czy własność? Przed jakim wyzwaniem stają pary homoseksualne w obliczu małżeństwa i adopcji? Co dzieje się wówczas gdy religia i orientacja seksualna – dwie kwestie rzekomo bez związku z prawem – wchodzą na salę sądową? I co najważniejsze: czym jest „tradycyjna rodzina” w dzisiejszym świecie?

Dla moderatorów DKK przykładowy scenariusz dyskusji na temat tej książki TUTAJ.

O Karolu Maliszewskim w DKK w Dzierżoniowie

2012-01-18T15:18:00.001+01:00

fot. J. Horanin

W czwartek 5 stycznia odbyło się pierwsze w tym roku, wspólne spotkanie Dyskusyj-nego Klubu Książki oraz Towarzystwa Oświatowego Ziemi Dzierżoniowskiej. Czytelnia z trudnością pomieściła wszystkich, którzy przyszli wysłuchać wykładu Jolanty Manieckiej o Karolu Maliszewskim.

Karol Maliszewski – noworudzki poeta i krytyk, który, dzięki niezwykle intensywnej aktywności, około roku 2000 zdobył renomę człowieka, który czyta wszystkie tomiki poetyckie. Swoją krytykę definiuje jako „empatyczną”, bo głównym tematem jego zainteresowania jest autor oraz wyrażane bądź przeżywane przezeń emocje. Podobnie rozumie swoja poezję – jego wiersze nie są „zawieszone w powietrzu”, rodzą się z obserwacji świata. Podobnie zresztą jak jego proza. Nowa Ruda i jej okolice są stale obecne w jego twórczości – tak pisarz, poeta i krytyk potwierdza swoją tożsamość. Tymi słowami Jolanta Maniecka rozpoczęła swój wykład.

fot. J. Horanin

Uczestnicy spotkania z zainteresowaniem słuchali bardzo osobistej wypowiedzi Jolanty Manieckiej, która opowiadała o swoich spotkaniach z Karolem Maliszewskim, o jego życiu i twórczości, o tym jak potrafi zachwycić każdego, sposobem w jaki mówi o poezji i jak ją czyta. W życiu pisarza niezwykle ważni są ludzie, z którymi żyje i z którymi może porozmawiać a potem napisać o nich w swoich utworach poetyckich i prozatorskich. Jolanta Maniecka przeczytała kilka wierszy autora m.in. Obrazy z tomiku Dom i noc, Słoneczniki, Portrety pośmiertne. Zwróciła również uwagę na jego książki: Faramucha – piękną opowieść o tym co jest najważniejsze w życiu każdego człowieka. Autor tak powiedział o tej książce – Musiało być spisane, że świat jest cudny, życie jest piękne, a śmierć potrzebna. Sajgon - kolejna książka bohatera spotkania, barwnie opisuje jedną z noworudzkich dzielnic zwaną Sajgonem i jej mieszkańców. Pisarz daje w niej wyraz swojej miłości do świata i ludzi, a także do literatury. W niedługim czasie ukaże się najnowsza powieść pt. Manekiny. Po wykładzie uczestnicy spotkania z ożywieniem dyskutowali o autorze i jego utworach. Mówili m.in. o tym w jak niezwykły sposób autor opowiada o pisarzach - Oldze Tokarczuk i Tadeuszu Różewiczu, a także o swoim mieście, w którym się urodził i w którym mieszka. Karol Maliszewski potrafi zachwycić się wszystkim co jest związane z literaturą. Na zakończenie spotkania padła propozycja, przyjęta z entuzjazmem, zorganizowania spotkania autorskiego z pisarzem. Następne spotkanie odbędzie się 2 lutego. Serdecznie zapraszamy.

Urszula Jaros

moderator DKK w Dzierżoniowie

Paszporty Polityki rozdane!

2012-01-18T08:47:00.001+01:00

Tegorocznym laureatem Paszportów Polityki w kategorii Literatura jest Mikołaj Łoziński. Autor powieści Książka otrzymał tą nagrodę za świetnie opowiedzianą małą historię na tle dużej historii. Za oryginalną formę i za przypomnienie, że nie ma lepszego tematu literackiego niż rodzina.

Mikołaj Łoziński rodził się w 1980 r. w Warszawie. Pisarz i fotografik, absolwent socjologii w Paryżu. Debiutował powieścią Reisefieber (Znak 2006), za którą otrzymał w 2007 r. Nagrodę Fundacji im. Kościelskich. Jest zdobywcą II nagrody literackiej w Konkursie Młodych Twórców Warszawskiej Fundacji Kultury (2006), był też stypendystą programu Instytutu Książki i Stowarzyszenia Willa Decjusza dla pisarzy i tłumaczy Homines Urbani (jesień 2007 r.). Opublikował również Bajki dla Idy (Znak 2008). We wrześniu 2011 r. jego Książka (Wydawnictwo Literackie) została Krakowską Książką Miesiąca.

Nominowanymi do Paszportów Polityki 2011 - Literatura byli również: Zygmunt Miłoszewski i Szczepan Kopyt.
(źródło: www.polityka.pl/paszportypolityki/laureaci2011)

Muchy w nosie

2012-01-17T12:24:00.004+01:00

fot. Małgorzata Wesołowska

W książce Wyć się chce Beata Ostrowicka pokazuje obraz polskiej trzypokoleniowej rodziny, która zmaga się z problemami dnia codziennego. Różnice charakterów, różne osobowości i temperamenty są często przyczynkiem do nieporozumień i rodzinnych kłótni.

Główna bohaterka Julia, to taka szara myszka, która nie wyróżnia się niczym szczególnym. Zakompleksiona, nieszczęśli-wie zakochana i pozostająca w nieustającym konflikcie z mamą. Jej przyjaciółka Marlena to pewna siebie dziewczyna, która nie przebiera w środach aby osiągnąć zamierzony cel. Czy Julia w końcu przejrzy na oczy gdy ich przyjaźń zostanie wystawiona na próbę? Czy nauczy się sama podejmować decyzje, zrozumie co naprawdę w życiu jest ważne? To książka bardzo dobrze napisana, ze świetnymi dialogami i sporą dawką humoru. Bardzo prawdziwa, wartościowa i pełna optymizmu.

Umberto Eco powiedział Kto czyta książki, żyje podwójnie. Z racji nazwy klubu nas jeszcze „Czytanie uskrzydla”. Do zobaczenia 17 lutego o godzinie 16.00 POD PEGAZEM.

Proszę przeczytać książkę S. Dessen Zamek i klucz.

Beata Szukalska-Woźnicka

moderator MDKK "Czytanie uskrzydla" w Oleśnicy

fot. Małgorzata Wesołowska

Nasza mama czarodziejka

2012-01-17T09:14:00.000+01:00

Biblioteka to takie specyficzne miejsce, w którym dzieci odpowiednio zainspirowane potrafią samodzielnie, w niebanalny sposób wypowiadać swoje myśli. Fantastyczną rzeczą jest to, że pracując z dziećmi od najmłodszych lat mogę obserwować ich intelektualny rozwój oraz rosnący apetyt na czytanie książek. Procentuje systematyczna praca w Dyskusyjnym Klubie Książki oraz udział czytelników w konkursach czytelniczych i spotkaniach z pisarzami.

Klub Motyli Książkowych to uznana marka wśród czytelników i nasz znak rozpoznawczy. 13 stycznia w piątek odbyło się spotkanie Motyli Starszych, na którym wręczone zostały nagrody za udział w konkursie czytelniczym. Zadaniem uczestników było samodzielne przeczytanie książki Joanny Papuzińskiej pt. Moja mama czarodziejka, a następnie napisanie recenzji oraz zilustrowanie dowolnej sceny.

Mali czytelnicy zaimponowali świetnymi pracami i subiektywnymi recenzjami.

Oczywiście wszystkie prace, które wykonali czytelnicy zasługują na wyróżnienie, toteż każdy uczestnik konkursu otrzymał prezent i zasłużone gratulacje.

Bardzo dziękuję wychowawczyni klasy drugiej Alicji Najwer, która dba o rozwój swoich uczniów i systematycznie zachęca ich do czytania książek.

Oto konkursowa recenzja, której autorką jest Kamila Gajda , klasa 2:

W opowiadaniu, które przeczytałam mama czarodziejka naprawiła księżyc. A było to tak: Pewnej nocy księżyc chciał z bliska obejrzeć wielkie miasta. Niestety był tak nieuważny, że spuścił się za nisko, zaczepił o wysoką wieżę i obtłukł sobie rożek. Był bardzo smutny z tego powodu, ale na szczęście mama czarodziejka znalazła sposób na uleczenie księżycowego rożka. Ugniotła z mąki, jajek i śmietany wielki kawał ciasta i ulepiła dokładnie taki sam rożek jak utrącił sobie księżyc. Potem starannie przylepiła go w brakujące miejsce skórkami pomarańczy. Księżyc był bardzo szczęśliwy i wdzięczny mamie za pomoc. Mama poprosiła księżyc, aby następnym razem był bardziej ostrożny.

Natomiast Kewin Hamela napisał Odczarowanie wielkoluda:

Pewnego razu do miasta przybył wielkolud, który zajął cały plac zabaw. Dzieci musiały bawić się na ulicy. Następnego dnia mama poszła porozmawiać z wielkoludem, aby oddał piłkę, ale wielkolud był nadęty.
Mama niechcący przekłuła wielkoluda igłą i stał się małym chłopcem.

Myślę, że czytanie jest dla dzieci przyjemne, rysowanie również, ale najpiękniejsze jest inspirowanie do podejmowania tych czynności. Efekty są znakomite. Niech żyje czytanie!

Maria Kirkiewicz

moderator DKK "Motyle Książkowe" w Ostroszowicach

5 lat DKK na Dolnym Śląsku

2012-01-16T12:32:00.000+01:00

W końcu podsumowaliśmy działalność Dyskusyjnych Klubów Książki na Dolnym Śląsku. Spotkanie odbyło się 30 listopada 2011 roku w Dolnośląskiej Biblioteki Publicznej we Wrocławiu. Zgromadzonych gości przywitali: Andrzej Tyws - dyrektor Biblioteki oraz Wioleta Matuszewska - koordynator DKK województwa dolnośląskie-go. Podsumowanie otworzyła prezentacja "DKK na Dolnym Śląsku. To już 5 lat!".

Dyskusyjne Kluby Książki na Dolnym Śląsku on Prezi

Szansę na pochwalenie się i przedstawienie działalności miały również moderatorki, które na co dzień zajmują się klubami: Elżbieta Bilska - moderator Dyskusyjnego Klubu Książki Mówionej w Jeleniej Górze, Genowefa Laszczak - moderator DKK dla dzieci w Zgorzelcu, Maria Kirkiewicz - moderator DKK dla dzieci "Motyle Książkowe" w Ostroszowicach, Marzena Wojciechowska - moderator DKK "Nie-poczytalni" z Gryfowa Śląskiego oraz Beata Tarnowska - moderator DKK dla seniorów w Dolnośląskiej Bibliotece Publicznej we Wrocławiu.

Prezentacja DKK dla dzieci w Zgorzelcu:

Dyskusyjny Klub Książki on Prezi

Prezentacja DKK "Nie-poczytalni" w Gryfowie Śląskim:

W ciągu 5 lat na Dolnym Śląsku odbyły się 647 spotkania autorskie. Nie sposób wymienić tu wszystkich pisarzy, poetów i dziennikarzy, którzy odwiedzili nasze kluby ale byli wśród nich: Marek Krajewski, Maria Czubaszek, Robert Makłowicz, Olga Tokarczuk, Marcin Meller, Hanna Kowalewska, Stefan Chwin i wielu wielu innych. DKK liczą już prawie tysiąc klubowiczów, którzy poddali dyskusji ponad 2 900 tytułów książek. Liczby mówią same za siebie. Mamy nadzieję, że kolejne lata przyniosą jeszcze więcej spotkań autorskich, książek do dyskusji oraz emocji z nimi związanych.

Relacja zdjęciowa ze spotkania dostępna po kliknięciu na link poniżej:

fot. Blanka Bobryk i Beata Jasiak

Paszporty polityki 2011 - nominacje w kategorii: LITERATURA

2012-01-13T14:22:00.003+01:00

Już za kilka dni dowiemy się kto zdobył literacki Paszport Polityki 2011. Na którego z autorów stawiacie?

O książkach w Polskiej Kronice Filmowej (1969 rok)

2012-01-13T12:21:00.002+01:00

Powrót do przeszłości...

Spotkanie z Anną Lutosławską-Jaworską

2012-01-13T08:39:00.000+01:00

10 stycznia gościliśmy aktorkę, malarkę, poetę i pisarkę Annę Lutosławską-Jaworską.

Rozmawialiśmy o najnowszych książkach autorki dla dzieci m.in. Pamiętnik psa Aresa, Pamiętnik znaleziony na lotnisku, oraz Kwiaty też zasypiają. Na spotkanie przyszły dzieci (ok. 60 osób) ze Szkoły Podstawowej nr 37 i 118.

Wzruszyły nas opowiadania z książki pt. Kwiaty też zasypiają, poświęcone dzieciom zagrożonym chorobom. Pani Anna opowiadała, że kiedy pojawiła się w Wydawnictwie, które zaproponowało jej napisanie książki o dzieciach przebywających w hospicjum, łzy poleciały jej po twarzy. Zastanawiała się czy podoła, ale grzech „zaniechania”, nie pozwolił jej odmówić. Z tej książki wysłuchaliśmy fragmentu o wolonta-riuszach. Dzieci postanowiły zrobić w szpitalu imieniny wolontariuszy. Wybrali 1 czerwca Dzień Dziecka: Wszyscy byli zadowoleni. Wolontariusze są dla nas dobrzy, są przecież czyimiś dziećmi, to niech razem z nami obchodzą swoje święto.

Było dużo radości z opowieści o psie Aresie. Pani Anna zachęcała dzieci do pisania różnych swoich historii. W książce pt. Korzenie nie znają granic Bolesław Lutosławski syn Pani Anny pisze: Naukę pisania zacznij od czegoś, co ciebie naprawdę fascynuje, czym chcesz się podzielić jak skarbem. Pisz to co naprawdę myślisz. Miej odwagę nie tą, którą jest heroizm i umieranie na barykadach. (...) Odwagę życia na co dzień w prawdzie, w przyjaźni, nawet z tymi, których jeszcze nie spotkałeś. W wyciągnięciu ręki do ludzi, którzy tego już się nie spodziewali. Odwagą jest bycie sobą, choćbyśmy nawet za to oberwali.

A swoim mottem pisania dla dzieci Pani Anna uczyniła cytat z C.K. Norwida: Trzeba spojrzawszy na dziecko małe, widzieć Boga.

Rację miał Pan Jan Stolarczyk, który powiedział mi przed spotkaniem, że dzieci uwielbiają Panią Anię. Już na drugi dzień pytali mnie o kolejne książki i kolejne spotkanie z Panią Anną.

Urszula Bielecka

moderator DKK "Fiszka"
w Filii nr 23 MBP we Wrocławiu

Klub Przyjaciół Dobrej Książki w Czernicy

2012-01-11T14:37:00.001+01:00

21 grudnia 2011 r. odbyło się kolejne, trzecie spotkanie członków DKK w Czernicy. Pokłosiem pierwszych spotkań jest nazwa Klub Przyjaciół Dobrej Książki. Klubowicze są uczniami klas V i VI, ale łączy ich wspólna pasja - lubią czytać. Dopiero uczą się dzielić osobistymi, subiektywnymi odczuciami jakie wywołuje w nich przeczytany tekst. Młodzież miała pełną swobodę przy wyborze lektury. Ponieważ biblioteka nie posiada zadowalającej ilości egzemplarzy jednego tytułu zadaniem każdego uczestnika było wybranie i omówienie na forum jednej książki. Wśród nich były pozycje Katarzyny Majgier Po co mi chłopak, Marcina Szczygielskiego Omega, Idy Pierelotkin 10 minut rowerem oraz przygody Peggy Sue francuskiego pisarza Serga Brussolo. Tematy zawarte w książkach wzbudziły zainteresowanie klubowiczów ponieważ poruszają problemy życia codziennego młodych ludzi, pierwszych fascynacji ale i samotności, wyizolowania. Cieszy ich zapał, łatwość i swoboda wypowiedzi. Wymieniliśmy się lekturami i kolejne spotkanie zapowiada się bardzo ciekawie. Przesyłamy pozdrowienia i noworoczne życzenia dla wszystkich klubów.

Barbara Rudyk

moderator DKK w Czernicy

Zdjęcia z poprzednich spotkań dostępne są po kliknięciu na link poniżej:

26 październik 2011

22 listopad 2011

Radość książek

2012-01-10T13:29:00.003+01:00

Filmik został stworzony metodą poklatkową. Warto docenić zaangażowanie twórców filmu i wolontariuszy, którzy w księgarni "Type" w Toronto spędzili długie i nieprzespane noce układając książki i animując je. Rezultat możecie obejrzeć poniżej.

Świąteczno-noworoczne spotkanie DKK w Dzierżoniowie

2012-01-10T09:56:00.000+01:00

fot. Jadwiga Horanin

Ostatnie w 2011 roku spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki przy Miejsko-Powiatowej Bibliotece Publicznej w Dzierżoniowie przebiegało w bardzo miłej atmosferze. Klubowiczki z ożywieniem dyskutowały o książce B. Chatwina pt. Utz. Niewielka objętościowo, wielowątkowa powieść, czasem zabawna, napisana pięknym językiem, na długo pozostaje w pamięci. Główny bohater Kaspar Joachim Utz mieszka w Pradze, w ciasnym dwupokojowym mieszkaniu i jest kolekcjonerem figurek z miśnieńskiej porcelany. Kolekcja, którą gromadził przez całe swoje życie jest niezwykła i bezcenna. Po śmierci Utza cały zbiór, tak pieczołowicie chroniony zarówno podczas II wojny światowej, jak i w czasie dyktatury komunistycznej, znika bez śladu. W odnalezieniu jej ma pomóc narrator powieści – amerykański dziennikarz, który przyjechał do Pragi by zebrać materiał do artykułu o Rudolfie II. W tym czasie nawiązał krótkotrwałą znajomość z Kasparem Utzem. To dzięki niemu czytelnik poznaje Utza oraz Pragę lat sześćdziesiątych XX w. Odkrywa sekrety miśnieńskiej porcelany i jej kolekcjonerów. Ta krótka powieść, zdaniem niektórych zbyt krótka, poruszająca tak wiele tematów, zrobiła na Klubowiczkach duże wrażenie. Chętnie przytaczały ciekawsze fragmenty książki i podziwiały kunszt z jakim została napisana. Panie bardzo chciałyby odkryć tajemnicę i poznać prawdę o tym co stało się z kolekcją. Czy została zniszczona, czy może po prostu dobrze ukryta.

Na zakończenie spotkania Klubowiczki złożyły sobie życzenia noworoczne – zdrowia, wszelkiej pomyślności oraz dużo pięknych i ciekawych książek.

Urszula Jaros

moderator DKK w Dzierżoniowie

fot. Jadwiga Horanin

fot. Jolanta Karaszewska

Pierwsze spotkanie w 2012 roku w DKK w Zgorzelcu

2012-01-09T10:11:00.001+01:00

03.01.2012 roku na spotkaniu omawialiśmy książkę Ju Honisch pt. Obsydianowe serce. Rozmawialiśmy na temat książek które przeczytaliśmy w czasie ferii świątecznych. Następnie wykonaliśmy serca z masy solnej, które zasilą fundusz 20 finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Zaangażowanie dzieci i młodzieży było ogromne.

Genowefa Laszczak

moderator DKK w Zgorzelcu

Więcej zdjęć ze spotkania dostępnych po kliknięciu na link poniżej:

X Ogólnopolski Konkurs Poetycki im. C. K. Norwida

2012-01-04T09:30:00.000+01:00

Powiatowa i Miejska Biblioteka Publiczna w Pruszkowie z przyjemnością informuje, że już po raz dziesiąty organizuje Ogólnopolski Konkurs Poetycki im. C. K. Norwida.

REGULAMIN

W konkursie mogą wziąć udział poeci nie zrzeszeni, a także poeci będący członkami stowarzyszeń i związków twórczych.

Warunkiem uczestnictwa w konkursie jest przysłanie organizatorowi *trzech wierszy wydrukowanych w języku polskim, w pięciu egzemplarzach, nigdzie nie publikowanych i nie nagradzanych:

- jeden wiersz o Norwidzie lub inspirowany jego życiem, twórczością, bądź stylem;

- dwa wiersze o tematyce dowolnej.

*każdy utwór opatrzony godłem (takim samym godłem powinna być opatrzona koperta zawierająca dane autora). Godła w formie graficznej dyskwalifikują autora.

Organizatorzy nie przyjmują rękopisów. Mile widziane prace dodatkowo na nośnikach elektronicznych.

Termin nadsyłania utworów mija z dniem 15 marca 2012 r.

Oceny nadesłanych utworów dokona JURY powołane przez organizatora.

Organizator nie zwraca nadesłanych utworów.

Ogłoszenie wyników Konkursu i wręczenie nagród nastąpi 20 maja 2012 roku.

Laureaci zostaną pisemnie poinformowani o wynikach obrad. Nagrodzone utwory zostaną opublikowane w antologii pokonkursowej. Tegoroczna antologia będzie wyjątkowa, ponieważ będzie zawierała – oprócz obecnych laureatów – wszystkie nagrodzone wiersze z poprzednich edycji.

Organizator zastrzega sobie prawo do bezpłatnej publikacji nagrodzonych i wyróżnionych utworów.

NAGRODY

I nagroda – 2000 PLN, II – 1000 PLN, III – 500 PLN,

oraz pięć wyróżnień po 300 PLN.

Zastrzega się prawo innego podziału nagród.

ADRES ORGANIZATORA

Powiatowa i Miejska Biblioteka Publiczna im. H. Sienkiewicza

ul. Kraszewskiego 13

05-800 Pruszków

(z dopiskiem “NORWID”)

Szczegółowe informacje dotyczące Konkursu zostaną zamieszczone na stronie internetowej: www.biblioteka.pruszkow.pl

Czesi według Szczygła...

2012-01-03T08:58:00.000+01:00

29 grudnia odbyło się ostatnie w 2011 roku spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki. Tym razem rozmawiałyśmy o naszych południowych sąsiadach widzianych oczami znanego dziennikarza, pisarza i reportażysty, Mariusza Szczygła.

W Gottland i Zrób sobie raj Mariusz Szczygieł niezwykle ciekawie przybliża czytelnikowi czeską mentalność. Autor w swoich reportażach nie pisze o statystycznym Czechu. Poprzez oryginalne i wyjątkowe przykłady pokazuje sposób bycia swoich bohaterów, którymi są m.in. malarze, rzeźbiarze, pisarze, fotograf.
Klubowiczów najbardziej poruszyły kwestie religijne. Jeżeli przypomnimy sobie historię Czechów, to nie dziwi fakt, że większość społeczeństwa deklaruje ateizm. Jednak najbardziej szokujące jest ich podejście do śmierci. Obraz Czechów przedstawiony przez Szczygła porównywałyśmy z własnymi doświadczeniami z podróży i z ostatnimi doniesieniami mediów po śmierci Vaclava Havla. I jacy są ci Czesi? Cóż, na pewno to bardzo dumny i interesujący naród. Zastanawiałyśmy się również, jak Czesi postrzegają nas, Polaków, i naszą, nie zawsze łatwą, wspólną historię, lecz to już temat na kolejną dyskusję.

Wszystkim czytelnikom gorąco polecamy książki Mariusza Szczygła. Warto przekonać się, że Czesi to nie tylko knedle, Krecik, Helena Vondraċkova i zabytkowa Praga…

fot. Urszula Ubych (na zdjęciu od lewej: Małgorzata Greiner, Elżbieta Błachut,
Izabela Fiedler, Maria Siewruk, Anna Kot, Anna Mroczek, Barbara Popiuk)

A już w styczniu (26.01.12) kolejne spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki, na którym będziemy rozmawiac o książce pt. Mariola, moje krople Małgorzaty Gutowskiej-Adamczyk. Jak zawsze obecność bardzo mile widziana!

Przed nami kolejny rok, wiele książek do przeczytania i omówienia oraz wiele interesujących spotkań. Wszystkim osobom uczestniczącym w spotkaniach DKK ogromnie dziękuję za obecność i niezapomnianą atmosferę.

Izabela Fiedler

moderator DKK w Bielawie

fot. Urszula Ubych (na zdjęciu od lewej: Urszula Bielak, Elżbieta Błachut, Anna Kot, Anna Mroczek, Izabela Fiedler, Maria Siewruk, Barbara Popiuk, Małgorzata Greiner, Urszula Ubych)

DKK "Melina Literacka" - podsumowanie działalności

2012-01-02T08:26:00.000+01:00

fot. Agnieszka Rabka (2011)

Dyskusyjny Klub Książki działający przy Miejskiej Bibliotece Publicznej w Świdnicy zawiązał się w marcu 2007 r. i od tego czasu, nieprzerwanie, gości w swoich szeregach zapalonych czytelników. Ludzi, których łączy pasja czytania, smakowania i poznawania nowej literatury. Klubowicze spotykają się w każdy ostatni poniedziałek miesiąca o godz. 17, aby wspólnie omówić wcześniej wybraną i przeczytaną lekturę.

Nasze spotkania to ciekawa, barwna wymiana poglądów dotyczących literatury, ale przede wszystkim, dobra zabawa, wachlarz serwowanych emocji i... miłe towarzystwo.

Rok 2011 zaowocował licznymi dyskusjami z których wyłonił się pomysł na własną, indywidualną nazwę... i tak od marca funkcjonujemy pod szyldem DKK "Melina Literacka".

fot. Robert Staniszewski (2007)

Wykaz spotkań i omówionych pozycji w roku 2011:

31 stycznia: M.V. Llosa Szelmostwa niegrzecznej dziewczynki

28 lutego: J. Hugo-Bader Biała gorączka

28 marca: K. Varga Aleja Niepodległości

18 kwietnia: W. Koryciński Tajemnice ulicy Pańskiej

30 maja: M. Nachacz Niezwykłe przygody Roberta Robura

5 września: Powakacyjne spotkanie - literatura różna "wakacyjna"

26 września : I. Karpowicz Balladyny i romanse

24 października: J. Littel Czeczenia. Rok III

5 grudnia: J. Banville Morze

Agnieszka Rabka

moderator DKK "Melina Literacka" w Świdnicy

fot. Agnieszka Rabka (2011)

Literackie tajemnice Krzysztofa Koziołka

2011-12-30T11:52:00.000+01:00

1 grudnia w Powiatowym Zespole Szkół odbyło się spotkanie autorskie z Krzysztofem Koziołkiem - pisarzem, dziennikarzem, pasjonatem górskich wędrówek, zapalonym kibicem żużla i fanem serialu Na południe. Debiutował w 2007 r. książką Droga bez powrotu. Dwa lata później wydał Świętą tajemnicę. W 2010 r. został nominowany do Lubuskiego Wawrzynu Literackiego i do Paszportu Polityki, a w 2011 r. otrzymał Lubuską Nagrodę Literacką i opublikował następną powieść Premier musi zginąć.

Na spotkaniu zorganizowanym przez Dyskusyjny Klub Książki autor uchylił rąbka tajemnicy swojego warsztatu pisarskiego, m.in. próbował przybliżyć pojęcie kryminału jako gatunku literackiego.

Najważniejsze dla Krzysztofa Koziołka jest to, aby przykuć bez reszty uwagę czytelnika, a książka ma być tak lekko napisana, aby można ją było czytać chociażby jadąc w pociągu. Pisarz przyznał, że najbardziej odpowiada mu angielska wersja definicji kryminału: jeśli czytelnik czyta książkę i wydaje mu się, że czyta kryminał, to na pewno jest to kryminał. Obecnie jest uważany za najważniejszego przedstawiciela nurtu kryminału skandynawskiego, a jego nazwisko umieszcza się wśród tak znanych pisarzy jak Stieg Larsson czy Henning Mankel. Istotniejsza od wątku socjologicznego i psychologicznego, eksponowanego w powieściach skandynawskich, jest dla naszego gościa intryga - mocno osadzona w realiach współczesnej Polski. Nie pisze w sposób chronologiczny, jego powieści nie powstają od pierwszego do ostatniego rozdziału, pisane są wątkami. Czasami pierwsze powstaje zakończenie, czasami opis zbrodni czy głównego bohatera.

Krzysztof Koziołek lubi być na bieżąco z wydarzeniami w kraju i na świecie. Często zdarza się, że przeglądając newsy zastanawia się, co by było gdyby... i tak powstaje wątek powieści. Czasami zdarza się, że wydarzenia opisane w powieści, zaistnieją w rzeczywistości. Tak było z powieścią Premier musi zginąć i skażeniem wody w Chojnowie. Również z imionami i nazwiskami jego powieściowych bohaterów wiążą się różne niesamowite zbiegi okoliczności, np. na spotkaniu autorskim dowiaduje się on, że taka osoba istnieje naprawdę, mieszka w opisanym mieście, ba nawet pod takim samym adresem co na stronach książki.

Z dużym zainteresowaniem słuchano pisarza, nasz gość mówił bowiem bardzo ciekawie i barwnie. Potrafił zachęcić do sięgnięcia po jego książki. Zapytano nawet, czy nie powstaje film na podstawie jego powieści. Okazało się, że jeszcze nie, ale nie mamy wątpliwości, że tak się stanie.

Anna Kopyra

moderator DKK „Łgarz"
i MDKK przy MBP w Chojnowie

Wesołych Świąt!

2011-12-23T09:43:00.000+01:00

Spotkanie z "dipisami" w DKK "Fiszka" MBP we Wrocławiu

2011-12-23T09:08:00.004+01:00

Na spotkaniu 07.12.2011 r. gościliśmy K. M. Barbarę Leonowicz-Babiak i Zenona Babiaka, autorów książek pt. Zanim zasypie piasek ślad i Z wiarą i nadzieją.

Autorzy przez wiele lat uczestniczyli w życiu Polonii niemieckiej, głównie w Dortmundzie. Książka z Z wiarą i nadzieją, prezentuje mało znane losy Polaków podczas i po II wojnie światowej do chwili: Jedności kontynentu dojrzewającej stopniowo w świadomości na płaszczyźnie politycznej otwierającej perspektywę nadziei.

Na spotkanie przyszło ok. 60 osób. Chcieliśmy dowiedzieć się więcej o naszych bliskich, którzy byli „zesłani na roboty do Niemiec”. W książce nazywani są dipisami. Dipisi - Displacea Persons wg definicji alianckiej z 1944 r. osoby cywilne, które na skutek wojny znalazły się poza krajem, chcąc powrócić do kraju nie mogli tego uczynić bez pomocy. Na roboty jechali ludzie młodzi, zdrowi, wyselekcjonowani. Autorzy pytali ich o najtragiczniejsze i najszczęśliwsze chwile w życiu.

Zdarzało się tak, że rodzice podmieniali dzieci. Jedna z bohaterek mówi: Dowiedziałam się, że rodzice mnie nie kochali. Żyłam na emigracji z imieniem starszej siostry. Bohaterowie przeszli piekło wojny. Poznali z autopsji co znaczy należeć do ludzi podrzędnej kategorii bez praw. Wielu z nich nigdy nie przyjęło obywatelstwa niemieckiego i nie zrzekło się polskiego. Określani jako bezdomni podjęli trud odbudowy Niemiec z ruin. Przyczynili się do rozwoju powojennego przemysłu w Niemczech tak kluczowych gałęzi jak górnictwo, hutnictwo, budownictwo. Nie zapomnieli wyrządzonego im zła, bo tego nie da się zapomnieć, ale też nie obarczają za nie winą innych.

Dipisi odpowiadali chętnie na prośby o pomoc krewnych z Polski w siermiężnych czasach PRL-u. Niemka żona Dipisa za aktywną działalność w Fundacji Św. Jadwigi w dziele pomocy Polakom otrzymała polskie obywatelstwo w Konsulacie RP w Kolonii wręczono jej Polski paszport.

Jednak Dipisi czują się rozżaleni, nadal obowiązują ich wizy przy wjeździe do Polski.

Wojna demoralizuje ludzi. Trud pracy wychowawczej przejął Kościół. Książka Z wiarą i nadzieją jest o Polskiej Misji Katolickiej o Kościele, który tworzyli także ludzie spoza Kościoła. Na okładce fotografia Cyberium zakupionego przez Polskie kobiety dla Kościoła Św. Anny, który wybudowano w 1812 r. przez firmę Hosch dla Polaków w niej zatrudnionych. Był to jedyny Kościół w Dortmundzie nie zbombardowany w czasie wojny. Dortmund bombardowało lotnictwo brytyjskie w którym służyli polscy lotnicy.

Autorzy m.in. piszą o księdzu Janie Kubicy, który organizował dla młodzieży w Dortmundzie obozy harcerskie, posiadał stopień harcmistrza. Opracował harcerskie sprawności religijne.

Na spotkanie przybył jeden z bohaterów książki ksiądz proboszcz Wojciech Tokarz z Parafii Św. Bonifacego we Wrocławiu. Ksiądz W. Tokarz działał w Fundacji Św. Jadwigi, której powołanie odbyło się na gruncie kontaktów członków Wrocławskiego Klubu Inteligencji Katolickiej z grupą Bensberger Kreis z Dortmundu w 1971 r. Autorzy podkreślali: Księża rozdawali siebie ludziom. Mówili jesteśmy biedni, ale nie aż tak, żeby innym nie pomóc.

Autorka w 1994 r. założyła dla poloni niemieckiej „Teatr Rodzin”, była jego reżyserką i autorką sztuk. Teatr spełniał także terapeutyczne zadania. Ludzie darzyli Panią Barbarę zaufaniem. Udzielając im rad kierowała się ich dobrem. Autorka napisała hymn dla poloni niemieckiej. Motto hymnu: Pokój zbratania ludzkich serc myśmy umacniać radzi.

Autorzy są współzałożycielami Dortmundzkiego Stowarzyszenia Krzewienia Tradycji, Kultury i Języka Polskiego. Prawda udowodniona, że utrzymanie języka macierzystego stanowi jeden z najważniejszych elementów kształtowania procesów identyfikacyjnych jednostki ale i wpływa pozytywnie na naukę każdego innego języka.

Oboje nagrodzeni w 2004 r. medalami zasługi Exuli bene de Ecclesia merito za prace na rzecz Kościoła na obczyźnie.

Upływ czasu nie powinien zacierać wspomnień. Autorzy spotkali się z życzliwością bohaterów. Podkreślają: Ich podziękowania to największa nagroda jaka mogła nas spotkać.

Urszula Bielecka

moderator DKK "Fiszka"

MBP we Wrocławiu, Filia nr 23

Bożonarodzeniowe aniołki w DKK w Zgorzelcu

2011-12-22T14:17:00.000+01:00

16 grudnia 2011 r. w naszej bibliotece odbyło się przedświąteczne, ostatnie już w tym roku spotkanie małych klubowiczów DKK. Na spotkaniu czytaliśmy Opowieści Różowego Aniołka na Boże Narodzenie - Sergio Balestrini. Przy nastrojowych kolędach miło i wesoło wykonywaliśmy aniołki z masy solnej.

Genowefa Laszczak

moderator DKK w Zgorzelcu

Więcej zdjęć po kliknięciu na link poniżej:

Bestsellery 2011 wg Czytelniczego Klubu Nastolatek

2011-12-22T13:15:00.000+01:00

16 grudnia odbyło się ostatnie w tym roku spotkanie Czytelniczego Klubu Nastolatek.

Z dziewczynkami podsumowałyśmy ostatni rok, w szczególności przeglądając naszą listę bestsellerów i wybierając 15 książek, naszym zdaniem najlepszych. Dziewczynki wzięły udział w konkursie literackim, który dostarczył dużo pozytywnych emocji. Każda uczestniczka została obdarowana książką.

Całe spotkanie wypełnione było śmiechem i dobrą zabawą.

Lista bestsellerów stworzona przez uczestniczki Czytelniczego Klubu Nastolatek w roku 2011:

1. Brandon Mull – Baśniobór

2. Rick Riordan – Cykl Percy Jackson i bogowie olimpijscy

3. J. R. R. Tolkien – Władca pierścieni

4. John Flanagan – Seria Zwiadowcy

5. René Goscinny – Nieznane przygody Mikołajka

6. C. S. Lewis – Opowieści z Narnii

7. Suzanne Collins – Igrzyska śmierci, W pierścieniu ognia, Kosogłos

8. L. J. Smith – Seria Pamiętniki wampirów

9. Anne-Laure Bondoux – Princetta i kapitan

10. Moony Witcher – Dziewczynka z szóstego księżyca

11. Ali Sparkes – Zamrożeni w czasie

12. Michael Grant – Cykl Gone

13. Katherine Paterson – Most do Terabithii

14. Małgorzata Musierowicz – Pulpecja

15. Francesca Simon – Tylko nie gotujcie Kopciuszka

Anna Iwanczewska

moderator Czytelniczego Klubu Nastolatek

MBP we Wrocławiu, Filia nr 1

Czarodziejka dobrej zabawy

2011-12-22T11:38:00.000+01:00

W poniedziałek (28 listopada 2011 r.) w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Zgorzelcu gościliśmy autorkę książek dla dzieci, panią Wiolettę Piasecką. Spotkanie odbyło się pod szyldem Dyskusyjnego Klubu Książki. Na poranne spotkanie w Miejskim Domu Kultury przybyło około 100 dzieci ze zgorzeleckich szkół.

Ogromny temperament sceniczny, bezpośredniość i życzliwość dla młodych widzów spowodowały, że nie było to typowe, sztampowe spotkanie autorskie. Z satysfakcją odnotowujemy, iż zgromadzona dziatwa została dosłownie oczarowana przygotowanym spektaklem. I na dodatek nie był to monodram, dzieci z rzadko oglądanym entuzjazmem podjęły zaproponowaną grę, i wspólnie z autorką autentycznie się bawiły.

Genowefa Laszczak

moderator DKK w Zgorzelcu

Więcej zdjęć ze spotkania dostępnych jest po kliknięciu na link poniżej:

Anioły w Bibliotece w Borku Strzelińskim

2011-12-21T15:22:00.001+01:00

W poniedziałek 19 grudnia br. odbyło się już ostatnie w tym roku i chyba najbardziej nietypowe spotkanie DKK, bo towarzyszyły mu prace plastyczne. I tak, nasza biblioteka przy dźwiękach rozmowy i przyjemności poczęstunku została ozdobiona pięknymi aniołami zrobionymi z papieru, materiału lub zrobionymi na szydełku. Do współpracy zaprosiłyśmy dwie nasze młodsze koleżanki, które wystąpiły w roli ekspertów (może Klub się odrobinę powiększy?:)) Wszystko, zarówno prace jak i dyskusja, dotyczyły aniołów, bo cóż to by były za Święta bez ich pomocy. Wszystkim życzymy anielskiej cierpliwości, nie tylko na Boże Narodzenie, a po Nowym Roku zapraszamy do nas!

Elżbieta Sucharska

moderator DKK w Borku Strzelińskim

O starym, zielonym misiu w DKK w Zgorzelcu

2011-12-21T15:16:00.001+01:00

25 listopada 2011 r. odbyło się uroczyste spotkanie klubowiczów DKK, okazją był Międzynarodowy Dzień Pluszowego Misia. Na spotkaniu czytaliśmy opowiadanie Stary, zielony miś Marii Kownackiej. Dzieci wysłuchały też historii maskotki, która 25 listopada skończyła 109 lat. Spotkanie przebiegło w doskonałej atmosferze. Dzieci wypowiadały się na temat znanych im misiów, śpiewały "misiowe piosenki", a także cieszyły się ze słodkiego poczęstunku. Na zakończenie wszystkie dzieci malowały misie.

Genowefa Laszczak

moderator DKK w Zgorzelcu

Więcej zdjęć ze spotkania po kliknięciu na link poniżej:

"Poznać Wilno, to znaczy – ukochać je na zawsze"

2011-12-20T09:29:00.002+01:00

Tematem grudniowego spotkania DKKP „Globtrotter” było miłe miasto, Wilno. Tak właśnie nazywał je marszałek Piłsudski. Poznać Wilno, to znaczy – ukochać je na zawsze. (...) Lecz piękno Wilna nie kończy się na jego krajobrazie, ono raczej dopiero od niego się zaczyna i snuje dalej swój czar w bryłach i szczegółach budynków miasto tworzących - tak stolicę Litwy opisuje autor najlepszego przewodnika profesor Juliusz Kłos. Z kolei najsławniejszy poeta litewski, Tomas Venclova pisał, że Wilno jest miastem niesamowicie przyciągającym, wręcz magicznym, a poza tym chaotycznym i dziwacznym – jego aurę najlepiej oddaje słowo bizarre, którego nie umiem przetłumaczyć. To samo odnosi się do jego zagmatwanej wielonarodowej historii. Miasto było ukochane i szczęśliwe, zawsze w czerwcowych piwoniach i późnych bzach, pnące się barokowymi wieżami ku niebu. (...) Dla Polaka Wilno jest nadal kolebką romantyzmu, czyli najważniejszego w polskiej historii ruchu, którego znaczenie wykracza poza literaturę, to z kolei cytat z Czesława Miłosza.

Nasze spotkanie poprzedziła prezentacja pt. Wilno. Jerozolima Północy, bowiem najsłynniejsze w judaistycznym świecie stało się Wilno pod koniec XVIII wieku za sprawą rabina Elijah ben Solomon Zalman'a (1720–1797), zwanego Gaonem z Wilna. Stworzył on centrum rabiniczne rozpowszechniające system nauk religijnych i żydowski sposób życia, przeciwstawiające się chasydyzmowi, stworzonemu na Podolu przez Israela ben Eliezer'a - Baal Szema (ok. 1700–1760). Z Wilnem związani byli również Ida Kamińska i Jakub Rotbaum, dyrektorzy teatrów wrocławskich, których nasze miasto uhonorowało tablicami pamiątkowymi przy ul. ul. Włodkowica i Świdnickiej.

Punktem wyjścia dla naszego spotkania stał się przewodnik nietypowy – Wilno. Barok z kamienia i obłoków – którego autorką jest Jadwiga Rogoża, analityczka z Ośrodka Studiów Wschodnich. Książka ta jest rozbudowanym esejem o historii, kulturze, dziedzictwie, a także teraźniejszości jednego z najpiękniejszych miast Europy. Wilno ma przecież wiele twarzy: polską, litewską i żydowską, ale także białoruską, tatarską, karaimską czy niemiecką. Nie sposób zamknąć wszystkich tych wątków w jednym spotkaniu, do Wilna będziemy wracać jeszcze nie raz.

Krystyna Lasota-Kotowicz

moderator DKKP "Globtrotter"

w Dolnośląskiej Bibliotece Publicznej we Wrocławiu

Autorką zdjęć z Wilna jest Krystyna Lasota-Kotowicz:

Relacja zdjęciowa ze spotkania dostępna po kliknięciu na link poniżej:

fot. Krystyna Lasota-Kotowicz

"Miłosz, czyli cena wielkości" - po wykładzie prof. Stanisława Beresia

2011-12-19T14:48:00.002+01:00

fot. Beata Tarnowska

23 listopada 2011 roku w Dolnośląskiej Bibliotece Publicznej we Wrocławiu Stanisław Bereś wygłosił wykład "Miłosz, czyli cena wielkości". Zorganizowany został dla moderatorów DKK z województwa dolnośląskiego, członków klubów oraz czytelników DBP. Warto przytoczyć wyjątki, fragmenty wypowiedzi z ponad godzinnego wykładu prof. Stanisława Beresia:

„Cena wielkości jest to coś, co ciąży właściwie nad każdym wybitnym twórcą i można śmiało powiedzieć, że te rozważania dałoby się sprowadzić do pewnego rodzaju stereotypu: jeśli mamy do czynienia z wybitnym, wielkim artystą, ponadstandardowym i ponadprzeciętnym – to i Jego obowiązki wobec społeczeństwa, wobec historii literatury i wobec przyszłości tego, co jest piśmiennictwem narodowym albo sztuką narodową są wyjątkowo duże. Jednocześnie to się tak samo – zwykle dość boleśnie – rysuje na planie życiowym wybitnego twórcy. O tym podręczniki specjalnie nie chcą mówić, jest to jakby druga strona medalu… Wielcy artyści są megalomanami, egotykami, albo wręcz egoistami. Tę prawdę trudno przyjąć, bo dlaczego ten, kto stoi na świeczniku ma być gorszy? Bo jest to pewien element gorszości, dlatego że artysta musi sobie przyznać pewne prawa, aby brać z życia więcej po to, aby oddawać więcej – nic nie odbywa się za darmo, trzeba czasem poświęcić swoją rodzinę (żona, dzieci, rodzice) i uczynić z niej narzędzie swojej artystycznej kariery. Artyści mają w sobie pewien rys zimna, bezwzględności, obojętności, są opozycyjni wobec tego, co głoszą w sztuce. To widzimy w wierszach, w spektaklach teatralnych, dziełach filmowych.

Dopiero gdy artysta odchodzi, pojawiają się biografowie, zaczynają opowiadać, ta część prawdy do nas dociera, tworzymy pewne szablony odbiorcze. Ostatnio ukazała się monografia, biografia Andrzeja Franaszka, która odsłania trochę tych rzeczy, o których historycy literatury wiedzą, miłoszolodzy opowiadają, czasami o tym głośniej mówią, czasami ciszej, ale nie dociera to przecież do obiegu szerokiego, akademickiego, szkolnego.

Ceną wielkości jest to, że nie może być ona rozpoznana w swoich czasach, albo jest rozpoznawana z dużym opóźnieniem, albo nie tak, jak dana jednostka by oczekiwała.

Jak mówimy o wielkości – to wydaje się ona ponad standardy masowego myślenia, wyobrażenia o świecie… Tak jest z wielkimi artystami!”

oprac. Beata Tarnowska

moderator DKK dla Seniorów

Dolnośląskiej Biblioteki Publicznej we Wrocławiu

Relacja zdjęciowa z wykładu dostępna po kliknięciu na link poniżej:

fot. Beata Tarnowska

"Niepoczytalni" z Gryfowa Śląskiego

2011-12-16T15:00:00.000+01:00

Przedstawiamy Wam film stworzony przez klubowiczów z Gryfowa Śląskiego, który został zaprezentowany na spotkaniu moderatorów z okazji 5-lecia Dyskusyjnych Klubów Książki 30 listopada 2011 roku w Dolnośląskiej Bibliotece Publicznej we Wrocławiu. Film zrobił furorę na spotkaniu, więc nie mogło go zabraknąć na naszym blogu. Jak Wam się podoba?

Anioły są wśród nas

2011-12-16T09:22:00.000+01:00

Anioły to istoty stworzone przez Boga, które nam pomagają.

Wyraz anioł przemknął do naszego języka z czeskiego dzięki misji Świętych Cyryla i Metodego. W języku greckim angelos oznacza „posłaniec”.

12 grudnia w ostroszowickiej bibliotece dzieci z Dyskusyjnego Klubu Książki "Motyle książkowe" uczestniczyły w spotkaniu, na którym poznały uskrzydlonych przyjaciół, dzięki książce Marcina Przewoźnika Baśnie o Aniołach z ilustracjami Małgorzaty Goździewicz.

W kontekście zbliżających się świąt Bożego Narodzenia dobór tematu okazał się magiczny. Uczestnicy spotkania z uwagą wysłuchali opowiadania pt: Dlaczego Anioły latają na bosaka.

Zainspirowani baśnią dawali upust swojej wyobraźni wypowiadając się na temat jak wygląda mój Anioł Stróż i czy można poczuć jego obecność. Następnie w języku migowym „opowiadali” anielskie historyjki w rytmie walczyka oraz prezentowali anielską modę.

Oczekiwanie na święta to czas niezwykle intensywny dla wszystkich. Myślę, że warto poświęcić parę chwil dzieciom na czytanie baśni, które rozwijają wyobraźnię i wrażliwość. Baśnie o Aniołach są niezwykle piękne i sugestywne. Gorąco polecam je do czytania dzieciom i dorosłym.

Pięknie jest uświadomić sobie, że… nasz anioł. Fajny i mądry jak starszy brat, uśmiechnięty jak letnie niebo po deszczu. Z tęczą w oczach i cierpliwością kwiatów powolutku rozwijających o świcie ciężkie od rosy płatki: to nasz wierny stróż, opiekun i przyjaciel.

To mój Ochroniarz, stwierdziła Martynka.

Maria Kirkiewicz

moderator DKK "Motyle książkowe" w Ostroszowicach

„Oskar i Pani Róża” chwyta za serce…

2011-12-15T13:45:00.000+01:00

Ostatnie tegoroczne spotkanie odbyło się dziewiątego grudnia w piątkowy wieczór. Tematem rozmowy była wyjątkowa książka Erica-Emanuella Schmitta. Tę pozycję książkową zaproponowali klubowicze, którzy z wielkimi emocjami opowiadali o swoich odczuciach po jej przeczytaniu, która jest „naładowana” ogromną ilością emocji. Stwierdzili jednogłośnie, że w przyszłym roku chcą czytać tego typu książki, jak również chcą czytać biografie o sławnych ludziach.

Recenzja

Książki… Ocenia się różnie: pod względem ilości stron, doboru słów autora, papieru na jakim zostały spisane. Oskar i Pani Róża. No właśnie… Czy można ocenić powieść, która składa się z listów do Boga? Z listów przewlekle chorego chłopca do Boga? Nie, nie można… A to dlaczego? No cóż…

Eric- Emanuell Schmitt napisał dzieło sztuki. Czytamy listy i mamy wrażenie, że Oskar to nasz kolega, że stoi z boku i patrzy jak czytamy jego historię, rozmyślamy o jego chorobie tak, jak on kiedyś. Słuchamy historii opowiadanych przez ciocię Różę i zachwycamy się nimi na nowo, tak jak on kiedyś…

Moim zdaniem, zdaniem osoby kończącej gimnazjum, tę książkę powinni przeczytać wszyscy. Bez względu na wiek czy sytuację finansową można odkryć, że jednak nie jest z nami najgorzej, że nie żyjemy bez powodu i tak zgaśniemy świadomie czy nie.

Oskar i Pani Róża uczy nas doceniać przemijające piękno i kruchość ludzkiego życia. Nie ocenię tej książki, bo jak można oceniać piękno?

Jedno jest pewne - pod wpływem powieści, wszystkim uczestnikom „Wejdź z nami do szafy” przypomniały się dawno oglądane filmy, które również wzbudzały w nas najprzeróżniejsze uczucia od makabrycznych, pełnych grozy i zgorszenia od wspomnienia Requiem dla snu, po szklące się oczy na myśli o Zielonej mili.

Agata Milian

klubowiczka z DKK „Wejdź z nami do szafy” w Sułowie

Polskie tradycje bożonarodzeniowe połączone z własnoręcznym wykonaniem kartki świątecznej

2011-12-15T09:17:00.000+01:00

fot. Joanna Marynowska-Partyka

7 grudnia 2011 odbyło się ostatnie w tym roku, świąteczne spotkanie w DKK poświęcone polskim tradycjom bożona-rodzeniowym.

Przy pięknie udekorowanym stole, w blasku świec i nastrojowej muzyce Michaela Buble opowiadałyśmy o historii choinki, zwyczajach związanych z Wigilią, potrawach wigilijnych, dekoracji stołu i oczywiście o przygotowaniu prezentów.

Sięgnęłyśmy do rodowodu i historii zwyczajów bożonarodzeniowych opisanych w Encyklopedii tradycji polskich i książce Zwyczaje i obrzędy. Rok polski.

Jednakże hitem wieczoru było własnoręczne wykonanie przez czytelniczki kartek bożonarodzeniowych (z materiałów przygotowanych przez bibliotekę).

Widać było, że ta praca sprawiła paniom niesamowitą frajdę, a jej efektem były prawdziwe cudeńka - każda włożyła w przygotowanie kartki cząstkę swego serca, ponieważ wykonywała ją z myślą o wysłaniu wraz z życzeniami swym bliskim. Zwieńczeniem wieczoru była wystawa kartek.

Czytelniczkom DKK tak spodobało się to zajęcie, że już umówiłyśmy się na wykonanie kartki wielkanocnej.

Danuta Jędruszek

moderator DKK w Trzebnicy

fot. Joanna Marynowska-Partyka

Anna Dziewit-Meller i Marcin Meller w Miliczu

2011-12-14T13:51:00.000+01:00

W ramach Dyskusyjnego Klubu Książki na zaproszenie Biblioteki Publicznej w Miliczu dnia 6 grudnia 2011 r. przybyli na swoje ostatnie spotkanie w tym roku Anna Dziewit-Meller i Marcin Meller, autorzy wspólnego dzieła Gaumardżos!: opowieści z Gruzji. To książka o radości życia i sztuce świętowania, której Gruzini są mistrzami. Para znanych dziennikarzy uwodziła czytelników pasjonującymi i barwnymi opowieściami o ludziach i niezwykłych miejscach. Tego spotkania, jak również tej książki nie można łatwo zapomnieć! Wspólnie napisana przez małżeństwo Mellerów książka Gaumardżos! to jednocześnie przewodnik turystyczny, reportaż z podróży, książka kucharska i zbiór anegdot o współczesnej Gruzji i jej mieszkańcach. Pozwala przy tym na skonfrontowanie mentalności Gruzinów z polskim spojrzeniem na świat. Opowiadali swobodnie jak podróżowali od gór po morskie wybrzeże, jak biesiadowali podczas tradycyjnych uczt, jak rozmawiali o radościach i kłopotach, o serdecznej gościnności z którą spotykali się za każdym razem, o wielogodzinnych i obfitych ucztach tzw. supra oraz związanej z nimi gruzińskiej kuchni. Para zachwycona tym azjatyckim krajem wspominała także mentalność Gruzinów, którzy nigdzie się nie spieszą, co przysporzyło dziennikarzom wielu komicznych ale i zarazem stresujących sytuacji – także w dniu ślubu, który państwo Meller wzięli w Tbilisi. Anna Meller opowiadała o gruzińskiej muzyce i tańcu, które otaczają każdą suprę i każde towarzyskie spotkanie. Zanim opowieść dobiegła końca podróżnicy zdołali pokazać kilka wybranych zdjęć, które Marcin Meller robił w wolnych chwilach chodząc po ulicach Tbilisi czy Batumi. Po zakończeniu spotkania wiele osób ustawiło się w kolejce po autografy. Toczyły się wesołe rozmowy. Publiczność była bardzo zadowolona i wyrażała chęć udania się do Gruzji, by zobaczyć wszystkie wspaniałe miejsca i ludzi, o których mogli usłyszeć.

Monika Cieśla

moderator DKK w Miliczu

O pisaniu i nie tylko - Monika Lipińska w Oleśnicy

2011-12-14T08:53:00.001+01:00

8 listopada 2011 oleśnicką Bibliotekę Pod Pegazem odwiedziła młoda, niezwykle aktywna literacko pisarka Monika Lipińska z Wrocławia.

Jej książka Kokosowy Budda opowiadająca o zagubieniu młodzieży i problemach w porozumieniu międzypokoleniowym była w tym roku przedmiotem jednego ze spotkań oleśnickiego Młodzieżowego Dyskusyjnego Klubu Książki „Czytanie uskrzydla”.

Autorka opowiadała o swojej pracy pisarskiej, wygranych konkursach, inspiracjach i fascynacjach, nie tylko tych literackich.

Debiutowała 6 lat temu powieścią Wszystkie smaki cappuccino. Książka została napisana po rocznym pobycie autorki na wolontariacie we Włoszech. Z książką tą związana jest smakowita ciekawostka - autorce, kobiecie niezwykle pomysłowej, energicznej i liczącej przede wszystkim na siebie, również w kwestii promocji swojej twórczości, udało się pozyskać sponsora, który sfinansował część kosztów związanych z wydaniem książki – to polski potentat produkujący ten rodzaj kawy.

W 2008 roku jej książka Ćmy i motyle wygrała konkurs literacki wydawnictwa Telbit, późniejszego wydawcę aż trzech jej książek. Ostatnia jej książka PKN (Papier, Kamień, Nożyce) póki co jest dostępna na razie tylko na e-bookach, ale jeśli chodzi o plany na przyszłość w tej chwili cała jej uwaga jest skupiona na przygotowaniach wyjazdu do Chin.

Wszystkich zainteresowanych odsyłamy na jej bloga.

Rafał Wojtczak

fot. Beata Szukalska-Woźnicka i Rafał Wojtczak

O biografiach w DKK w Dzierżoniowie

2011-12-13T14:32:00.000+01:00

fot. J. Karaszewska

W pierwszy czwartek grudnia członkowie Towarzystwa Oświatowego Ziemi Dzierżoniowskiej i Dyskusyjnego Klubu Książki przy Miejsko-Powiatowej Bibliotece Publicznej w Dzierżoniowie wysłuchali niezwykle interesującego wykładu o książkach biograficznych. Janina Weretka-Piechowiak przedstawiła historię tego działu literatury od starożytności po wiek XX, starając się odpowiedzieć na pytanie dlaczego powstają biografie i czy pisanie ich jest łatwe. Powiedziała m.in.: ...odwrót fikcji na rzecz fabularyzowanego dokumentu jest także symptomatyczny dla naszych czasów… W największym uproszeniu - jest bardziej wyrafinowaną formą tabloidyzacji świata.

Janina Weretka-Piechowiak przytoczyła w swoim wykładzie tytuły książek biograficznych wartych przeczytania. Wśród nich znalazły się m.in. dwie biografie F. Chopina: Cień jaskółki R. Przybylskiego - biografia złożona z przemyśleń artysty oraz Kształt miłości – piękna opowieść o jego życiu autorstwa Broszkiewicza. Żywoty cezarów Swetoniusza - zbiór biografii 12 cezarów od Juliusza Cezara do Domicjana. Stalin. Młode lata despoty - S. S. Montefiore, doskonale napisana i solidnie udokumentowana biografia Stalina, którą czyta się jak powieść sensacyjną. Pasja życia I. Stone to książka, w której autor opowiada o życiu Vincenta van Gogha, przedstawiając autora Słoneczników jako człowieka bardzo nieszczęśliwego i samotnego. Pożar serca. 16 smutnych esejów o miłości, o pisarzach rosyjskich i ich muzach T. Klimowicza to zbiór esejów opisujących życie uczuciowe rosyjskich pisarzy. Oprócz wielu nieznanych szerzej epizodów i anegdot, książka zawiera fragmenty wierszy, listów i wspomnień. Pan od poezji J. Siedleckiej to obszerna biografia Z. Herberta, zawierająca wiele nieznanych faktów z życia poety. Biografia Miłosza A. Franaszka to licząca 800 stron książka niezwykła i wyjątkowa, która powstawała przez 10 lat. Przedstawia nie tylko fascynujący portret Czesława Miłosza, ale również historię burzliwego stulecia. Przytoczone wyżej książki, to tylko niektóre z biografii polecanych przez Janinę Weretkę-Piechowiak, której wykład zainspirował zebranych do ożywionej dyskusji m.in. o tym jak głęboko może sięgnąć biograf w życie intymne opisywanej osoby i czy są granice tej ingerencji. Dużo miejsca poświęcono w dyskusji Biografii Miłosza, bo jak stwierdzili zebrani, jest to wyjątkowa biografia, napisana pięknym językiem. Po spotkaniu wiele książek polecanych przez Janinę Weretkę-Piechowiak słuchacze wypożyczyli do domu.

Urszula Jaros

moderator DKK w Dzierżoniowie

fot. J. Karaszewska

„Krzewuszki”

2011-12-13T09:18:00.000+01:00

Kradzione róże Anny Łaciny to 44 tytuł omawiany przez klubowiczów. Bohaterami książki są Róża, Ariel, Jaśmina i Roman. Dwie siostry - dwa charaktery, dwie podróże - dwa kraje, dwie pary - dwie historie. Grecja kontra Częstochowa. Zazdrość, kłamstwo, uczucie i zdrada przeplatają się na przemian. Autorka w umiejętny sposób dozuje napięcie. Stawia wiele pytań, na które nie zawsze udziela odpowiedzi. Jest to książka o zaufaniu i odpowiedzialności za siebie i innych.

Na kolejne spotkanie zapraszamy 13 stycznia 2012 roku o godz. 16.00. - Biblioteka POD PEGAZEM. Do przeczytania książka B. Ostrowickiej Wyć się chce.

Beata Szukalska-Woźnicka

MDKK w Oleśnicy „Czytanie uskrzydla”

fot. Beata Szukalska-Woźnicka

Pragnienie czytania

2011-12-12T14:22:00.001+01:00

Kontakt z literaturą, sztuką pobudza wyobraźnię i przyczynia się do rozwoju osobowości człowieka. Książki to nieocenione źródło wiedzy i warsztat pracy dla ludzi zdobywających wiedzę, a czytanie kształtuje w nas wrażliwość na piękno. Treść książki to znakomita motywacja do dialogu, dyskusji, do rozmowy z drugim człowiekiem.

Idealnym miejscem do tych rozmów jest biblioteka w Ostroszowicach. Tu spotykają się czytelnicy raz w miesiącu na czwartkowych dyskursach w Dyskusyjnym Klubie Książki.

Na tych spotkaniach nie tylko upowszechniamy czytelnictwo, ale także dzielimy się spostrzeżeniami i gustami literackimi a wszystko to w miłej, nieskrępowanej atmosferze przy kawie i ciasteczkach.

Nie oceniamy wyborów książek i szanujemy zdanie innych. Mamy dostęp do nowości czytelniczych, uczestniczymy w spotkaniach z pisarzami oraz piszemy recenzje na temat przeczytanych książek.

17 listopada odbyło się kolejne spotkanie w klubie DKK. Oprócz dyskusji o książkach czytelnicy opowiadali o swoich pasjach. Każdy zaprezentował to co lubi robić najbardziej.

Wszystkie opowieści i prezentacje własnych wytworów okazały się imponujące.

Niesamowite możliwości twórcze czytelników potwierdziły, że tworzenie daje radość wtedy gdy możemy się tym podzielić z innymi.

To niezwykłe spotkanie potwierdziło po raz kolejny, że Dyskusyjne Kluby Książki stanowią Dobre Praktyki w bibliotece. Tutaj wszyscy czują się świetnie i godzinami mogą rozprawiać o książkach i o sobie. Mało tego stawać się spełnionymi wartościowymi ludźmi.

Maria Kirkiewicz

moderator DKK w Ostroszowicach

Relacja zdjęciowa ze spotkania dostępna po kliknięciu na link poniżej:

Zbigniew Masternak we Wrocławiu

2011-12-12T08:51:00.001+01:00

...kolejny, listopadowy wieczór, kolejne spotkanie autorskie w Dolnośląskiej Bibliotece Publicznej we Wrocławiu, które spędziliśmy wraz z pisarzem, prozaikiem, scenarzystą i dramaturgiem w jednej osobie – Zbigniewem Masternakiem.

W jednej chwili przenieśliśmy się z pisarzem w rejony Gór Świętokrzyskich, jak również zakątki naszego miasta Wrocławia. Miejsc, w których żył, w których się wychował, w których stawiał pierwsze kroki jako dorosły już człowiek, w których musiał zmagać się z trudnościami dnia codziennego, a które stały się motywem do napisania opartych na doświadczeniu autobiograficznym powieści. Ten wspólnie spędzony czas wypełniła rozmowa o literaturze, filmie, piłce nożnej, kontaktach syna z matką, stereotypach, prymitywizmie intelektualnym niektórych przedstawianych bohaterów, a która tworzyła krótki opis książek i filmów zaprezentowanych czytelnikom. A pewnym uzupełnieniem opowiadanych historii był pokaz fragmentów filmu Andrzeja Barańskiego Księstwo, nakręconego na podstawie trylogii świętokrzyskiej Masternaka: Chmurołap, Niech żyje wolność i Scyzoryk, którego premierę będzie można zobaczyć na ekranach kin już w przyszłym roku.

Podsumowując, twórczość Zbigniewa Masternaka potwierdza regułę, że należy być wnikliwym obserwatorem, by móc przykuć uwagę tematem znalezionym w swoim najbliższym otoczeniu. Może warto się zastanowić, czy w przyszłości to właśnie Ty nim zostaniesz.

Małgorzata Mazurów

moderator DKK dla dorosłych

w DBP we Wrocławiu

fot. Małgorzata Mazurów i Agnieszka Głazowska

Więcej zdjęć ze spotkania dostępnych jest po kliknięciu na link poniżej:

fot. Małgorzata Mazurów i Agnieszka Głazowska

Uwaga niebezpieczeństwo! Leszek Szczasny zaraża pasją podróżniczą

2011-12-09T09:23:00.001+01:00

Orientalny wieczór podróżniczy, który odbył się w galerii ECKI zorganizował działający od 2009 roku przy Bibliotece Publicznej Dyskusyjny Klub Książki „Nie-poczytalni”.

W ekscytującą podróż po Turcji, bez potrzeby opuszczania wygodnego krzesła zaprosił zebranych Leszek Szczasny.

Kim jest Leszek Szczasny?

Raciborzanininem, z wykształcenia politologiem i filozofem, a z zamiłowania społecznikiem, fotografem i przede wszystkim niezależnym globtroterem. Autostopem przejechał Europę, Bliski Wschód, zaczął też poznawać Afrykę. O swoich podróżach napisał i wydał książkę Świat na wyciągnięcie ręki, którą to m.in. w interesujący sposób promował w Gryfowie.

Prezentowane slajdowisko zaciekawiło, a w wielu momentach zadziwiło publiczność. Szczasny opowiadał barwnie i inspirująco, zafascynowani goście zadawali wiele pytań, już jakby szykując się do egzotycznych wypraw. Wieczór zakończył się rozmowami w grupach, rozlicznymi autografami, rozdawanymi przez autora oraz degustacją, jak najbardziej polskich ciast: sernika i szarlotki.

Wszystkim, którzy jeszcze nie spotkali na swej drodze Leszka Szczasnego, polecamy jak najszybsze naprawienie tego błędu. Spotkanie z nim niesie dobrą energię i inspirację do wielu szalonych przedsięwzięć.

DKK „Nie-poczytalni” z Gryfowa Śląskiego

Relacja zdjęciowa ze spotkania z Wiolettą Piasecką w DKK "Krasnale"

2011-12-08T12:20:00.001+01:00

1 grudnia 2011 w naszejbibliotece odbyło sie spotkanie z Wiolettą Piasecką autorką bajek dladzieci promujące najnowszą jej książkę pt. Tańczące czarownice.

Mariola Michalska

moderator DKK "Krasnale"

MBP we Wrocławiu, Filia nr 47

Cena marzeń

2011-12-08T11:18:00.001+01:00

Istnieją takie wyjątkowe książki, prawdziwe i głębokie, które przeczytane raz zostają w sercu na bardzo długo. Właśnie o takiej, autorstwa Kuki Gallmann, rozmawialiśmy na listopadowym spotkaniu Dyskusyjnego Klubu Książki.

Kuki Gallmann urodziła i wychowała się w Wenecji. Studiowała nauki polityczne na Uniwersytecie w Padwie. Od zawsze była zafascynowana Afryką. W 1970 r. po raz pierwszy odwiedziła Kenię, a dwa lata później przeniosła się tam na stałe wraz z mężem i synem. Książka Kuki Gallmann Marzyłam o Afryce to przejmująca, bardzo osobista historia życia niezwykłej kobiety z egzotyczną i dziką przyrodą w tle. Opowiada także o ludziach, którzy choć obcy próbują stworzyć swój nowy dom właśnie w Afryce, której pragną być częścią, i za którą czują się odpowiedzialni. I gdy wydawało się, że ziściły się marzenia Kuki los bardzo brutalnie ją doświadczył. Przeżyła ogromny dramat - śmierć męża i syna. Ta niewyobrażalna tragedia nie złamała tej silnej kobiety. Dla uczczenia ich pamięci założyła fundację The Gallmann Memorial Found, której celem było wypracowanie metod harmonijnego współistnienia człowieka i naturalnego środowiska.

Historia Kuki Gallmann na wszystkich Klubowiczach wywarła ogromne wrażenie i głęboko nas wzruszyła. Czytając Marzyłam o Afryce przypominają się sceny z Pożegnania z Afryką Karen Blixen. I choć Afryka Kuki Gallmann różni się od tej Karen Blixen, a obie autorki dzieli pokolenie, łączy je wysoka cena jaką musiały zapłacić za swoje marzenia… Polecamy wszystkim wrażliwym!

A już za miesiąc kolejne spotkanie DKK. Tym razem będziemy rozmawiać o naszych południowych sąsiadach, których starał się poznać i z którymi zaprzyjaźnił Marcin Szczegieł. Do zobaczenia 29 grudnia!

Izabela Fiedler

moderator DKK w Bielawie

fot. Urszula Ubych
(na zdjęciu odlewej: Maria Siewruk, Anna Kot, Barbara Popiuk, Anna Mroczek, MałgorzataGreiner, Izabela Fiedler , Urszula Bielak, Elżbieta Błachut)

fot. Małgorzata Greiner
(na zdjęciu od lewej: Maria Siewruk, Anna Kot, BarbaraPopiuk, Anna Mroczek, Izabela Fiedler, Urszula Ubych, Urszula Bielak, ElżbietaBłachut)

Indie od kuchni w DKKP "Globtrotter"

2011-12-08T08:06:00.001+01:00

25 listopada na spotkaniu DKKP "Globtrotter" znana wrocławska podróżniczka Agnieszka Drobna pokazała nam prezentację multimedialną pt. Indie od kuchni, której towarzyszyła degustacja oryginalnej herbaty, przywiezionej przez autorkę z jej podróży na ten subkontynent. Był to 3-tygodniowy pobyt w Indiach dwóch kobiet podróżujących z plecakami, bez jakichkolwiek rezerwacji, z bardzo ogólnie nakreślonym planem wyjazdu.

Potem omawialiśmy książkę M. Filipczak Jadę sobie. Azja. Przewodnik dla podróżujących kobiet a w dyskusji wziął udział inny znany globtrotter - Arkadiusz Wyrostek. Ten swoisty trójgłos zgodnie określił Indie jako kraj nieprawdopodobnie brudny, z przygodami czekającymi na turystów m.in. w publicznych toaletach. Taka prosta rzecz jak długopis, to podstawa sukcesu w podróży, a to z powodu nieprawdopodobnej ilości formularzy i wniosków, jakie trzeba wypełnić, żeby... wsiąść do pociągu.

Jadę sobie to, jak sama autorka określa, opowieść o podróży z przemyceniem elementów praktycznych. Kobietom w podróży mocno daje się też we znaki rzecz może nie tak poważna, ale na co dzień bardzo uciążliwa „miejscowi faceci”, twierdzi Marzena Filipczak, która samotnie objechała Indie i opisała drewniane autobusy, którymi jeździła, przydrożne knajpy, w których jadała, małpy, które ją pogryzły i szpitale, które ją potem leczyły.

W długie zimowe wieczory książki takie, jak Jadę sobie przenoszą nas w inny, kolorowy, tajemniczy świat i czytamy je z nadzieją, że dobre wiatry także nas kiedyś zawieją w tamte strony...

Krystyna Lasota-Kotowicz

moderator DKKP "Globtrotter"

Autorką zdjęć z Indii jest Agnieszka Drobna:

Relacja zdjęciowa ze spotkania dostępna po kliknięciu na link poniżej:

Rzymskie dolce vita w DKK w Miliczu

2011-12-06T10:38:00.001+01:00

Spotkanie wieczorne przy kawie i rozgrzewającej herbacie cynamonowej wprowadziło nas w głębokie opowieści o Włoszech z książki Rzymskie dolce vita Penelope Green. Nie zapomnę tego spojrzenia koleżanki znad przeciwka. Marzeniami była właśnie tam, we Włoszech. Jest to pierwszy tom śródziemnomorskiej trylogii, opisującej włoskie perypetie młodej australijskiej dziennikarki Penelope Green. Młoda, bo licząca niespełna trzydzieści lat dziennikarka, w pewnym momencie znużona rutyną i codziennością, postanawia zmienić swoje życie. Wyjazd do słonecznej Italii wydaje się znakomitym pomysłem na radykalną odmianę. Kiedy jednak przybędzie do Rzymu, przyjdzie jej się zmierzyć z rzeczywistością, która okaże się nieromantyczna i skomplikowana. Nieznajomość włoskich realiów oraz bariera językowa bardzo utrudniają Penny życie. Dobrze zarabiająca w Australii dziennikarka nie może znaleźć odpowiedniej pracy, utrzymuje się w Rzymie z dorywczych zajęć, pracując najczęściej jako kelnerka. Z racji nieznajomości języka włoskiego często wpada w tarapaty, z których wydostaje się często z różnym skutkiem. Marzenie o cudownym dolce vita w słonecznej Italii nie przetrwa konfrontacji z rzeczywistością. Penny zastanawia się nad dalszym życiem, bierze nawet pod uwagę powrót do ojczyzny. Ostatecznie jednak postanawia zostać we Włoszech i zrobić wszystko, aby nie być traktowaną jak obca. Przede wszystkim zaczyna się intensywnie uczyć języka włoskiego, uważnie obserwować i stopniowo wtapiać w lokalną społeczność. Jak wpłyną te zmiany na dalsze losy Penny? Odpowiedź w książce. Czytelnik znajdzie tu wiele ciekawych informacji i spostrzeżeń na temat Wiecznego Miasta oraz barwne, niemal namacalne opisy nie tylko zabytków, ale i mało znanych rzymskich uliczek. Rzymskie dolce vita to opowieść o przystosowywaniu się do nowych warunków, pokonywaniu trudności i spełnianiu marzeń. Dalszy ciąg losów Penny w kolejnych tomach cyklu: Neapol moja miłość i Na północ od Capri. Wszystkim bardzo polecam. Urok czytania książek jest właśnie taki, że przenosimy się w czasie i stajemy się biernymi podglądaczami sytuacyjnymi w książce.

Anna Fabiańska

klubowiczka z DKK „Dyskutantki” w Miliczu

Ubraliście już swoją choinkę?

2011-12-06T09:35:00.001+01:00

W Bibliotece Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie powstała książkowa choinka zbudowana przez bibliotekarzy. Zdjęcia z układania książek oraz efektu finalnego dostępne TUTAJ. Chcielibyście aby w waszej ulubionej bibliotece też stała "książkowa" choinka?

Hanna Kowalewska w DKK w Złotoryi

2011-12-06T08:17:00.001+01:00

O tym co bliskie sercu, o talencie pisarskim, o urokach i wadach bycia pisarką opowiadała złotoryjanom Hanna Kowalewska podczas listopadowego spotkania DKK. W jesienny wieczór 15 listopada na spotkanie z autorką bestsellerowych powieści, licznych dramatów i słuchowisk oraz poetką, przybyli nie tylko zdeklarowani członkowie Klubu, ale również pozostali miłośnicy Matyldy, Zawrocia czy Julity – głównie kobiety, łącznie ok. 35 osób. Na wstępie pani Hanna przybliżyła nam swoją drogę do zawodowego pisarstwa. Nie umiałabym robić nic innego - zapewniała autorka. Przygodę z pisaniem zaczęła już jako nastolatka, było to pisanie „do szuflady”, wtedy powstała Matylda i tytułowe Zawrocie. Krótka kariera nauczycielska uświadomiła pani Hannie, że spełnienia siebie musi szukać gdzie indziej. Uczyłam całą sobą, nie było już czasu na pisanie - wyznaje pisarka. - Bez pisania nie wyobrażam sobie życia, więc wybór był prosty. I bardzo trafny jak się okazuje, książki cieszą się bardzo dużą popularnością a autorka spokojnie może żyć tylko i wyłącznie z pisania. Pisarka wspominała rodzinne miasteczko, pokoik na piętrze i łóżko, w którym ożywały fantazje znajdujące swoje miejsce na coraz to większej liczbie zapisywanych kartek. Autorka wyznała, że wcale jej nie zależało na szybkim wydawaniu napisanych powieści i opowiadań: Tego lata w Zawrociu skończyłam tylko dlatego, że zbliżał się termin oddawania prac na konkurs. Najbliższa memu sercu jest jednak Julita i huśtawki – mówiła – Do napisania tej książki przygotowywałam się bardzo gruntownie, studiowałam pamiętniki, (...) dla tej właśnie książki opóźniłam przeprowadzkę do Warszawy o cały rok. Wśród uczestników spotkanie znalazło się wiele osób mających pytania do zaproszonego gościa. Pytano o książki, bohaterów, realia historyczne opisywanych wydarzeń, ale i o aspekty współpracy z wydawnictwem. Spotkanie przebiegające w bardzo sympatycznej i kameralnej atmosferze zakończyła autorka rozdaniem autografów i wpisem do Kroniki naszej Biblioteki. Podczas spotkania uczestnicy mieli możliwość nabycia książek autorstwa gościa.

Barbara Klimaszewska

moderator DKK w Złotoryi

Relacja zdjęciowa ze spotkania po kliknięciu na link poniżej:

Janette Rallison „Taka sobie wróżka” - recenzja

2011-12-05T15:18:00.001+01:00

Akcja Takiej sobie wróżki rozgrywa się współcześnie, w małym mieście, gdzieś w Stanach Zjednoczonych. Bohaterką jest piękna Savannah uczennica średniej szkoły.

Wydawać by się mogło, że to właśnie Jane, żyjąca w cieniu młodszej siostry, potrzebuje dobrej wróżki, która spełni jej życzenia, zwłaszcza, że „super” chłopak Savannah jest tym, w którym Jane podkochiwała się chyba od zawsze. Jednak role niespodziewanie się odwracają i to tuż przed balem maturalnym.

Zrozpaczona dziewczyna dostaje propozycje trzech życzeń od takiej sobie wróżki - Chryzantemowej Gwiazdy, która musi szybko zaliczyć jeszcze jeden Projekt, żeby dostać się na wyższą uczelnię dla wróżek. I szybko przekonujemy się dlaczego Chrissy jest TAKĄ SOBIE wróżką, realizacja życzeń bohaterki daleko odbiega od jej wyobrażeń.

Pierwsze życzenie przenosi Savannah do średniowiecza jako Kopciuszka. Musi wykonywać wszystkie prace tej znanej postaci z baśni i czekać na bal, na którym ma spotkać swego księcia. Jej drugie życzenie zmienia ją w Królewnę Śnieżkę, która jest piękna ale .. niezbyt mądra. Po kilku miesiącach spędzonych znów w średniowieczu bohaterka wraca do domu, gdzie wypowiada trzecie życzenie, które przenosi jej kolegę Tristana do średniowiecza, skąd może wrócić do domu dopiero gdy zostanie księciem. Tym razem na „własne” życzenie bohaterka wraca do czasów skąd uciekła, aby pomóc Tristanowi. Tam czekają na nich : Czarny Rycerz, smok oraz cyklop, z którymi muszą się zmierzyć.

Na szczęście wszystko kończy się HAPPY ENDEM. Savannah wybacza Jane i Hunterowi, Tristan wraca cały i zdrowy do XXI wieku i wszyscy wspólnie idą na bal.

Książka ta jest bardzo ciekawa i zaskakująca. Myślałam, że skoro Savannah ma kłopoty sercowe, to głównym wątkiem będzie właśnie miłosny. A tu niespodzianka – byłam mile zaskoczona dużą ilością akcji, która ładnie równoważyła się z romansem. Bardzo podobało mi się, jak główna bohaterka ratowała wszystkich. Taki obrót akcji o 180 stopni był niesamowity, Savannah siedzi w więzieniu a tu nagle odkrywa kto jest Czarnym Rycerzem, ratuje Huntera, Jane i Tristana, i dzięki jej pocałunkowi wszyscy wracają do domu.

Polecam ją wszystkim, warto ją przeczytać!

Ewelina Janecka

klubowicz Młodzieżowego DKK w Chojnowie

Ida Pierelotkin w Sułowie

2011-12-05T08:23:00.001+01:00

W piątek 18 listopada bieżącego roku Biblioteka Publiczna w Sułowie gościła młoda pisarka pani Ida Pierelotkin - autorka książek dla dzieci i młodzieży. Debiutowała powieścią Ala Betka, która została nagrodzona w pierwszej edycji konkursu im. Astrid Lindgren, organizowanym przez Fundację ABC Cała Polska Czyta Dzieciom. Jest także laureatką prestiżowej nagrody Guliwer w krainie olbrzymów, przyznanej przez Radę Naukową za książkę „Pepa, nie świruj". W spotkaniu uczestniczyła młodzież ze szkoły gimnazjalnej wraz z dwiema nauczycielkami: p. Pałką i p. Baczkowską-Milian. Autorka rozpoczęła od opowiedzenia o swojej twórczości. Streściła również tematykę wszystkich swoich książek. Otwarcie mówiła o tym, że w książce Ala Betka wplecione zostały wątki autobiograficzne. Poza tym pisarka z wrodzoną swobodą mówiła o życiu prywatnym i o początkach pisania, które jak się okazało nie należały do najłatwiejszych. Pani Idzie szybko udało się nawiązać kontakt z młodzieżą, która zadawała mnóstwo mądrych pytań typu: czy chciałaby wydać książkę w języku angielskim; którą swoją książkę najbardziej lubi; czy autorka zgodziłaby się napisać powieść o tematyce narzuconej przez wydawcę. Autorka była bardzo szczera w swych wypowiedziach. W niektórych momentach sama była zaskoczona pytaniami, na które ciężko było jednoznacznie odpowiedzieć. Na zakończenie spotkania pisarka bardzo gorąco podziękowała za miłą i ciepłą atmosferę, a słuchacze podziękowali pani Idzie gromkimi brawami. Przyznała się zgromadzonym, że bardzo lubi spotkania z czytelnikami. Z chęcią dawała młodym ludziom autografy i obiecała, że nas jeszcze odwiedzi.

Anna Szymanowska-Szymczak
moderator DKK w Sułowie

Wrocławskie Promocje Dobrych Książek

2011-12-02T11:14:00.001+01:00

Od 1 grudnia w Muzeum Architektury (stoiska wystawców) i w Galerii BWA Awangarda (spotkania z autorami) we Wrocławiu odbywają się 20. Wrocławskie Promocje Dobrych Książek. Na targach przewidziano wiele różnych atrakcji, spotkań autorskich i imprez towarzyszących. We wrocławskich kawiarniach i restauracjach mole książkowe czytają książki. Można przyjść, posłuchać oraz wygrać książkę. Ogłoszono również wyniki konkursu na Najlepszą Książkę Roku Pióro Fredry 2011. Nagrodę główną otrzymało wydawnictwo Słowo/obraz terytoria za książkę Krzysztofa Kornackiego Popiół i diament Andrzeja Wajdy "za bogatą, kompetentną i znakomicie udokumentowaną monografię jednego z najważniejszych filmów w historii dwudziestowiecznej kultury polskiej opracowaną edytorsko w sposób umożliwiający czytelnikowi pełne korzystanie z warstwy ilustracyjnej i tekstu".

Wrocławskie Promocje Dobrych Książek potrwają do niedzieli 4 grudnia do godz. 16.00.

Więcej informacji na stronie targów www.wpdk.pl.

5. lat czyli 60 miesięcy, 260 tygodni i wiele…, wiele dni spotkań Dyskusyjnych Klubów Książki na Dolnym Śląsku

2011-11-23T14:02:00.001+01:00

Początek 2007 roku – to data, kiedy w dolnośląskich bibliotekach publicznych swoją działalność rozpoczęły Dyskusyjne Kluby Książki. Wówczas powstało ich 39. Od tamtego czasu upłynęło 5 lat, które pokazały, że spotkania klubowe w bibliotekach to strzał w „10”. Dziś klubów działa ponad setka, i skupiają się wokół siebie zarówno dzieci jak i osoby dorosłe. Są kluby maluchów, młodzieżowe i kluby seniorów.

W tym czasie klubowicze przeczytali setki książek, prowadzili długie, czasami burzliwe dyskusje, spotykali się z wieloma ciekawymi ludźmi, wśród których pojawiali się znani pisarze, poeci, dziennikarze. Pod patronatem DKK odbyło się mnóstwo imprez promujących, książki, biblioteki i czytelnictwo.

Wszystkich moderatorów zapraszamy na jubileusz Dyskusyjnych Klubów Książki, który świętować będziemy w siedzibie Dolnośląskiej Biblioteki Publicznej im. Tadeusza Mikulskiego we Wrocławiu.

Wioleta Matuszewska
koordynator DKK

W programie :

1. Prezentacja 5-lecia działalności DKK;

2. Opowiem Wam o moim klubie Cz.1

Dyskusyjny Klub Książki Mówionej - moderator: Elżbieta Bilska, Jelenia Góra;

Dyskusyjny Klub Książki dla dzieci - moderator: Genowefa Laszczak, Zgorzelec.

3. Kryminalna zbrodnia w kuchni, czyli przepis na powieść mroczną, krwistą a czasami topograficzną: spotkanie z autorem kryminałów - Krzysztofem Koziołkiem;

4. Opowiem Wam o moim klubie Cz.2

Dyskusyjny Klub Książki „Motyle Książkowe” - moderator: Maria Kirkiewicz, Ostroszowice;

DKK „Nie-Poczytalni”- moderator: Marzena Wojciechowska, Gryfów Śląski;

DKK dla Seniorów - moderator: Beata Tarnowska, DBP Wrocław;

5. Ogłoszenie konkursu na logo DKK na rok 2012
___________________________________________________________________
DOLNOŚLĄSKA BIBLIOTEKA PUBLICZNA, WROCŁAW, RYNEK 58
30 listopada 2011 roku, godz. 10.30. (Sala Konferencyjna)

Bo świat jest na wyciągnięcie ręki... - spotkanie autorskie z Leszkiem Szczasnym w Oławie

2011-11-22T15:11:00.001+01:00

Opowieść o współczesnej Turcji, piękne zdjęcia i klimatyczna muzyka turecka w tle – a wszystko to dzięki Leszkowi Szczasnemu, który podzielił się swoim światem z mieszkańcami Oławy.

Mogliśmy poznać prawdziwą Turcję. Piękny, nowoczesny Stambuł ale także małe miasta i miasteczka regionu Cappadocia. Całe spotkanie było zachętą do osobistego odwiedzenia Turcji i odkrycia jej piękna. Było także zachętą do niezależnego podróżowania i odkrywania świata.

Uczestnicy spotkania, nie tylko członkowie DKK, byli bardzo zainteresowani tematem oraz samą osobą Leszka Szczasnego. Dopytywali o techniczną stronę organizacji podróży, koszty, sposób planowania trasy a także o dalsze plany podróżnicze.

Po spotkaniu można było nabyć książkę Świat na wyciągnięcie ręki wraz z dedykacją od autora. Wiele osób skorzystało z tej możliwości co świadczy o tym, że spotkanie było bardzo udane a autor odniósł sukces, bo przekonał nas, że warto odkrywać świat, bo jest na wyciągnięcie ręki…

Beata Kubowicz

moderator DKK w Oławie