Motyw jabłka ma swój początek w biblijnym raju. Owoc ten w literaturze staje się częstym tematem. Znaleźliśmy go w poezji, literaturze obyczajowej i dziecięcej. O tym najstarszym i najpopularniejszym owocu na świecie dowiedzieliśmy się także wiele ciekawostek.
W POEZJI W. Szymborskiej, M. Konopnickiej i J. Brzechwy "wchodzimy" do sadu z dziecięcych lat, w którym pachnie sielanką i jabłoniami. Z kolei u Cz. Miłosza i J. Twardowskiego jabłko jest ukazane w kontekście filozoficzno-egzystencjalnym. Dostrzegamy tu fenomen istnienia i przemijania.
W LITERATURZE WSPÓŁCZESNEJ mowa jest o jabłkach w odniesieniu do relacji międzyludzkich, emocjonalnego dorastania oraz dziedziczenia genów. Jabłko, by stać się słodkie, potrzebuje czasu, słońca i odpowiednich warunków. Tak samo jest z człowiekiem. Pełnię wewnętrznego "smaku" czujemy dopiero po trudnych doświadczeniach, które uczą nas żyć w zgodzie ze sobą i dodają odwagi do zmian. Takie powiązanie jabłka widoczne jest w książce J. Szarańskiej "Rzeźbiarka jesiennych mgieł", A. Kozłowskiej "Trzy połówki jabłka", K. Wilczyńskiej "Smak dojrzałych jabłek", L. Moriarty "Niedaleko pada jabłko".
W książce Madonny pt. "Jabłka Pana Peabody'ego" owoc występuje jako symbol pozorów, plotek i pochopnych oskarżeń. Powieść udziela moralnej lekcji, że słowa mają nieodwracalną moc ranienia innych.
Atmosferę
śmiechu i humoru wywołały fraszki i erotyki m.in. J.
Sztaudyngera, J. Tuwima. Ich teksty nawiązują do biblijnego zakazu jak i
fizycznej zmysłowości.
O słodkości -
szarlotki zadbała klubowiczka i moderatorka. Każdy ze spotkania wyszedł z
pamiątką uśmiechniętego jabłka oraz ekologicznymi owocami jabłoni.
DKK w Ząbkowicach Śląskich