Refleksję wzbogaciła prezentacja różnych wydań powieści oraz zestawienie jej z autobiografią Mineko Iwasaki pt. „Gejsza z Gion”. Klubowicze prześledzili historię głośnego konfliktu między Iwasaki a Goldenem, zauważając, że to właśnie potrzeba sprostowania literackiej fikcji – zwłaszcza w kwestii relacji gejsz z ich opiekunami (danna) – skłoniła artystkę do spisania własnych wspomnień.
W sferze wizualnej film oceniono jako widowisko przepiękne, choć skrojone pod europejskiego widza. Obsada, zachodni makijaż oraz estetyka odbiegająca od tradycyjnego japońskiego kanonu urody wpłynęły na obniżenie autentyczności obrazu. Podczas dyskusji analizowaliśmy różnice w postrzeganiu piękna: tam, gdzie my szukamy figury klepsydry, tradycja japońska stawia na wyrównaną sylwetkę i detale takie jak linia szyi czy nadgarstek. Zgodnie uznaliśmy, że niezależnie od szerokości geograficznej, kobiety od wieków są gotowe na wiele poświęceń w imię estetycznych ideałów.
Cennym elementem spotkania były wspomnienia uczestniczki z podróży do Tokio oraz wiedza pasjonatów wyniesiona z wykładów kulturoznawczych. Rozmawialiśmy o trudnej sztuce pielęgnacji kimon, a Klubowicze dzielili się doświadczeniami w mierzeniu tego tradycyjnego stroju oraz fotografiami, m.in. kimona ślubnego. Poruszyliśmy także kwestię specyficznych kodów społecznych, jak choćby japońska niechęć do bezpośredniej odmowy, która dla Europejczyków bywa sporym wyzwaniem. Wspólnie doszliśmy do wniosku, że choć zawód gejszy ewoluował w stronę atrakcji turystycznej, wciąż pozostaje fascynującym symbolem dyscypliny i oddania sztuce.
Wieczór zamknęła refleksja nad tradycją parzenia herbaty i picia sake. Osoby uczestniczące w tych rytuałach opisywały je jako formę medytacji w biegu. Płynność i precyzja ruchów stały się punktem wyjścia do rozmowy o tym, jak bardzo w dzisiejszym świecie brakuje nam celebrowania codzienności. To był wieczór pełen odkryć, który pozwolił nam zajrzeć pod białą maską makijażu i dostrzec prawdziwą twarz japońskiej tradycji – znacznie bardziej złożoną i fascynującą, niż przedstawia ją literatura zachodnia.
DKK "Zekranizowanej" DBP we Wrocławiu